ESİN YILDIZ ALDEMİR, SULTAN KAVUNCUOĞLU, BİLGE ŞAHİN AKKELLE, BETÜL KARAATMACA, SİBEL ÖZBEK
Turkish Archives of Pediatrics - 2009;44(1):18-22
Amaç: Çok düşük doğum ağırlıklı erken doğmuş bebeklerde önemli bir sorun olan osteopeninin birimimizdeki sıklığını, etiolojide rol oynayan risk etmenlerini, klinik ve laboratuvar bulgularını değerlendirmektir. Gereç ve Yöntem: Ocak 2004-Aralık 2006 tarihleri arasında birimimizde izlenen erken doğmuş bebeklere ait bilgiler, veri tabanı ve hasta dosyalarından elde edildi. Olgularımızın cinsiyet, gebelik haftası (GH), doğum ağırlığı (DA), klinik bulgular, etiolojide rol oynayan risk etmenleri ve laboratuvar bulguları değerlendirildi. Çalışma geriye dönük ve kesitseldi. Bulgular: Üç yıl içinde 3691 erken doğmuş bebek izlendi. 113 olgu osteopeni tanısı aldı. Genel sıklık %3,1 idi. 94 (%83) erken doğmuş bebek 32 hafta altında, 91 (%80) olgu 1250 gramdan küçüktü. Osteopenili erken doğmuş bebeklerin %47‘si ağır respiratuvar distres sendromu (RDS), %39‘u hafif RDS olup %73 olguya vantilatör desteği verildi. Kırkiki osteopenik erken doğmuş bebek bronkopulmoner displazi (BPD) tanısıyla steroid tedavisi aldı. Osteopeni tanı yaşı %50 olguda 15-30 gün idi. Klinik olarak, erken doğmuş bebeklerin yarısı bulgu vermezken, bulgusu olan olgularda Rozary, Harrison oluğu, göğüs kafesi şekil bozuklukları görüldü. Dört olguda femur kırığı saptandı. Laboratuvar bulgularında alkalen fosfataz (ALP) yüksekliği ve hipofosfatemi ön plandaydı. Çıkarımlar: Birimimizin osteopeni sıklığı literatürden düşük idi. Genel sıklık %3,1, 32 GH‘den küçüklerde %22,5, 1000 gram altında %18,4 bulundu. Osteopeni gelişmesinde RDS, vantilatör tedavisi, BPD nedeniyle steroid tedavisi yanında sepsis, nekrotizan enterokolit (NEK), total parenteral beslenme (TPB), hastanede uzun süreli yatış önemli etiolojik etmenlerdi.
