SEZAİ KALKAN, EYLEM KARATAY, ERDEM AKBAL
Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesi Tıp Dergisi - 2019;52(3):239-244
Amaç : Erken dönem komplikasyon gelişmemiş Tip 2 Diyabetes Mellitus hastalarında ve sağlıklı kontrol grubunda yaşam kalitesi skorlarını karşılaştırmak ve postprandiyal rahatsızlık sendromunun yaşam kalitesi üzerine etkilerinin değerlendirilmesi amaçlandı. Gereç ve yöntem : Bu vaka kontrol çalışmasına erken dönem komplikasyon gelişmemiş olan 59 tip 2 diyabetes mellitus hastası ve herhangi bir sistemik hastalığı ve ilaç kullanımı olmayan benzer yaş ve cinsiyette olan 92 hasta dahil edildi. Hastaların cinsiyet, yaş, boy, kilo, sigara, alkol kullanımları, postprandiyal rahatsızlık sendromu varlığı sorgulandı. Hastaların yaşam kaliteleri Kısa Form Sağlık (SF-12) ölçeği testi aracılığıyla sorgulandı. SF-12 skorları iki alt bileşen olan fiziksel işlevselliği gösteren Fiziksel Bileşen Özeti Skoru (PCS) ve zihinsel alanı gösteren Zihinsel Bileşen Özeti Skoru (MCS) ile değerlendirildi. Bulgular : Hasta grubu ile kontrol grubu cinsiyet (p=0, 430), yaş (p=0, 857), sigara (p=0, 807) ve alkol kullanımı (p=0, 745) açısından benzerdi. Hasta grubunun vücut kitle indeksi ortalamaları kontrol grubuna göre daha yüksekti (p=0, 001) ve hasta grubunda postprandiyal rahatsızlık sendromu sıklığı (p=0, 001) daha fazlaydı. Hasta grubunun hesaplanan PCS puan ortalamaları tek değişkenli analizlerde kontrol grubuna göre daha düşükken (p=0, 006), çok değişkenli analizlerde hasta grubu ile kontrol grubu arasında fark yoktu. MCS skorlarının çok değişkenli analizlerde vücut kitle indeksi yüksek olanlarda ve postprandiyal rahatsızlık sendromu olanlarda daha düşük olduğu görüldü. Sonuç : Çalışmamızda erken dönem komplikasyon gelişmemiş Tip 2 diyabetes mellitus hastalarında yaşam kalitesinin diyabetle ilişkili olarak düşmediği tespit edilmiştir. Postprandiyal rahatsızlık sendromunun ve yüksek vücut kitle indeksinin yaşam kalitesi üzerine olumsuz etkileri olduğu gözlemlenmiştir.
