ENDER ERDEN, DİLEK KARAKUŞ, DİLEK BADAY KESKİN, SİBEL MANDIROĞLU, MELTEM DALYAN
Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Bilimleri Dergisi - 2024;27(1):33-39
Amaç: İlk kez rehabilitasyon programı alan subakut ve kronik inmeli hastalarda denge gelişimini değerlendirmek amaçlandı. Gereç ve Yöntemler: Bu prospektif çalışmada, rehabilitasyon kliniğinde yatarak tedavi gören, ilk kez rehabilitasyon programı alan 25 hemiplejik hasta değerlendirildi. Hastaların demografik verileri (yaş, cinsiyet, inme sonrası süre, etkilenen ekstremite tarafı, inmenin etiyolojik faktörleri, komorbiditeler) kaydedildi. Hastalara konvansiyonel rehabilitasyon programı (nörofizyolojik egzersizler, eklem hareket açıklığı egzersizleri, denge ve koordinasyon egzersizleri, postür egzersizleri, yürüme egzersizleri, germe egzersizleri ve gevşeme egzersizleri) uygulandı. Hastalar Brunnstrom İyileşme Evresi (BİE), Gövde Kontrol Testi (GKT), Berg Denge Skalası (BDS) ve Barthel İndeksi (Bİ) ile değerlendirildi. Bulgular: Çalışmaya ortanca yaşı 66 (54, 5-76, 5) olan 8 (%32) kadın ve 17 (%68) erkek hasta dâhil edildi. Kontrol BDS, Bİ, GKT, BİE el, üst ekstremite ve alt ekstremitenin ortanca puanları ilk değerlendirme puanlarından daha yüksekti (tümü p<0, 01). BDS farkı ile Bİ farkı, GKT farkı ve BİE alt ekstremite farkı arasında pozitif yönde anlamlı bir korelasyon saptandı (sırasıyla rs=0, 578, p=0, 002; rs=0, 426, p=0, 034, rs=0, 622, p=0, 001). Sonuç: Sonuç olarak, inme sonrası erken dönemde rehabilitasyon programına başlanması, denge değerlendirme verilerinin başlangıç değerlerine göre iyileşme göstermesine rağmen BDS sınıflamasına göre denge bozukluğu hâlâ devam etmektedir. Bu yüzden hastaların dengesi derinlemesine değerlendirilmeli ve rehabilitasyon programına denge eğitimi dâhil edilmelidir.
