ABDULMUTTALİP ŞİMŞEK, DOĞUKAN SÖKMEN, BEDRİYE KOYUNCU SÖKMEN, BUĞRA DOĞUKAN TÖRER, VOLKAN TUĞCU, ALİ İHSAN TAŞÇI
The New Journal of Urology - 2014;9(1):43-47
Amaç: Günümüzde ESWL tedavisi planlanan renal pelvis taşlarında BT (Bilgisayarlı Tomografi)’de taş ile cilt mesafesi ve taşın HU (Hounsfield ünitesi) değerinin ESWL sonrasında taşsızlık (stone-free) oranına etkisini araştırmayı amaçladık. Gereç ve Yöntemler: 1 Ocak 2011 ile 31 Aralık 2012 tarihleri arasında, çapları 10mm - 15mm arasında değişen renal pelvis taşı nedeniyle ESWL tedavisine yönlendirilen 49 hasta retrospektif olarak değerlendirildi. ESWL tedavisi öncesi çekilen kontrastsız batın BT’sinde taş - cilt mesafesi ve taşın Hounsfield ünitesi ölçümü yapıldı. 3 seans ESWL tedavisinin ardından hastalar değerlendirildi.. Her bir seans için hastalara ortalama 18 kv’de 2234 şok sayısı verildi. İki seans arası en az 7 gün olacak şekilde tedavileri planlandı. ESWL sonrası hastalarda taşsızlık oranları DÜS grafilerle değerlendirildi. Bulgular: Çalışmaya alınan 49 hastanın ortalama yaşı 45,2±15.7yıl, ortalama BMI 25,7±3.5kg/ m2 idi. Ortalama taş boyutu 117,5±58,4 mm2, taş cilt mesafesi 10,5±1.4cm ve taş yoğunluğu (HU) 878,8±370.4 olarak tespit edildi. Taş cilt mesafesi ortalama 9,5±0,8cm’nin altında ve taş yoğunluğu ortalama 680±88,3 altında olan hastalarda (n:30) tamamen taşsızlık sağlandığı izlendi. ESWL sonrası rest taşı kalan hastaların (n:19) ortalama taş cilt mesafesi 11,5±1,3cm ve taş yoğunluğu 1210±220,6 olduğu izlendi. BMI, taş çapı, cilt-taş mesafesi ve taşın yoğunluğu tedavi başarısını et Hastakileyen parametreler olarak tespit edildi. BMI ile cilt-taş mesafesi arasında positif korelasyon bulundu (r=0.48, p<0.001). Ortalama taş yoğunluğu taş tedavisinde güçlü prediktör değer olarak tespit edildi ve rezidü taşı olan hastaların taş yoğunluğu istatistiksel olarak daha yüksek bulundu (p<0.001). Sonuç: ESWL’de başarı taş yoğunluğu, taş-cilt mesafesi, BMI ve taş boyutuna bağlıdır. Bu parametrelerden taş yoğunluğu ve taş-cilt mesafesinin daha fazla olduğu olgularda ESWL başarısının daha düşük olduğu izlenmektedir. Bu veriler, daha geniş hasta sayılarını içeren çok merkezli prospektif-randomize çalışmalarla desteklenmelidir.
