IŞIN SOYUER, SERDAR SOYUER, ÖZLEM CANÖZ, METİN ÖZKAN, FİGEN ÖZTÜRK, TURHAN ÖKTEN
Journal of Clinical Practice and Research - 2005;27(4):141-146
Amaç:Bu çalışmanın amacı; invaziv meme karsinomlarında; p53 tümör baskılayıcı gen, proliferation cell nuclear antigen (PCNA), c-erbB-2, bcl-2, FVIII'in immunohistokimyasal (IHK) olarak belirlenmesi ve sonuçların diğer prognostik belirleyiciler ile karşılaştırılarak değerlendirilmesidir. Gereç ve Yöntem: Primer meme karsinomu olan 55 olgu çalışmaya alındı ve histopatolojik olarak modifiye Bloom ve Richardson kriterlerine göre sınıflandırıldı. Parafin kesitler monoklonal antikorlar, p53 protein, PCNA, c-erbB-2, bcl-2, FVIII ile İHK olarak boyandı. Bulgular:Olgularımızın 23'ü (%41,8) p53 pozitif ve 41'i (%74.54) PCNA pozitif boyandı. Ortalama PCNA boyanma indeksi (PCNA LI +/- SD) 58.21+/-25.12 olarak bulundu. IHK olarak p53 ve PCNA pozitifliği en yoğun, evre III tümörlerde (%52.43 ve %85.45) izlendi. Aynı zamanda ortalama PCNA LI evre III karsinomlarda en yüksek düzeyde saptandı (62.67+/-12.85). C-erbB-2 pozitifliği ile tümörün histolojik evresi (p= 0.024 p<0.05) ile sonuç evresi (p= 0.035 p<0.05 arasında ve bcl-2 pozitifliği ile tümörün sonuç evresi (p= 0.044 p<0.05) arasında istatistiksel olarak anlamlı ilişki bulundu (p<0.05). Anjiyogenezis, FVIII ilişkili antijen ile çalışıldı, IHK olarak boyanan kesitlerde mm2 başına düşen damar yoğunluğu; mikro damar sayısı (MDS) saptandı. MDS ile diğer prognostik faktörler arasında ilişki bulunamadı. Sonuç: Çalışmamız PCNA ve p53 immunreaktivitesinin, yüksek evreli invaziv duktal karsinom olgularının belirlenmesinde önemi olabileceğini düşündürmektedir.
