Aysenur ONCU, Ecem OZGUR, Berkan CELIKTEN
ADO Klinik Bilimler Dergisi - 2026;15(3):152-159
Amaç: Kök kanal tedavisinin sonucunun başarılı olması, lateral ve aksesuar kanalların doldurulmasını kapsayan üç boyutlu bir sızdırmazlığın sağlanmasına bağlıdır. Bu çalışmada, simüle edilmiş lateral kanallarda, farklı aktivasyon stratejileri ve obturasyon tekniklerinin kanal dolgu patıının penetrasyon derinliği üzerindeki etkisi incelenmiştir. Gereç ve Yöntemler: Kökün orta bölümünde standart lateral kanallara sahip, 3 boyutlu baskı ile üretilmiş rezin bazlı 120 maksiller santral diş modeli kullanıldı. Örnekler her grupta 10 örnek olmak üzere on iki gruba ayrıldı. Kanallara AH Plus kanal dolgu maddesi yerleştirildi. Deney gruplarına EDDY, EndoActivator ve pasif ultrasonik aktivasyon uygulandı ve bir gruba aktivasyon uygulanmadan ayrıldı. Ardından, kanallar tek kon, sıcak vertical kompaksiyon ve soğuk lateral kompaksiyon teknikleriyle dolduruldu. Paralel teknik kullanılarak periapikal radyografiler alındı. Lateral kanallardaki penetrasyon derinlikleri ImageJ yazılımında ölçüldü. İstatistiksel analizlerde iki yönlü ANOVA kullanıldı ve anlamlı farklılıklar gözlemlendiğinde Tukey'nin HSD ve Bonferroni post hoc testleri uygulandı (p < 0.05). Bulgular: İki yönlü ANOVA analizi, aktivasyon tekniğinin istatistiksel olarak anlamlı bir etkiye sahip olduğunu göstermiştir. Post-hoc karşılaştırmalar, tüm aktivasyon tekniklerinin kontrol grubuna kıyasla anlamlı derecede daha derin penetrasyon sağladığını ortaya koydu. Ultrasonik aktivasyon, EndoActivator ve EDDY gruplarına kıyasla anlamlı derecede daha fazla penetrasyon gösterdi (p < 0.05). EndoActivator ve EDDY grupları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark görülmedi. Obturasyon tekniğinin anlamlı bir ana etkisi yoktu. Üç kanal dolgu tekniği arasında anlamlı bir fark gözlenmedi (p > 0.05). Sonuç: Obturasyon tekniği kanal dolgusunun penetrasyonunu etkilemezken, kök kanal patının aktivasyonu lateral kanallara penetrasyonda anlamlı derecede artışa neden oldu.
