Türk Medline
ADR Yönetimi
ADR Yönetimi

FARKLI ÇOK MODLU ADEZİVLERİN ÜÇ AŞINDIRMA MODUNDA SINIF V KOMPOZİT RESTORASYONLARIN MİKROSIZINTISINA ETKİSİ

Fatma Yilmaz, Sevgi Kursun, Zeliha Ozturk

ADO Klinik Bilimler Dergisi - 2025;14(3):177-188

Department of Restorative Dentistry, Faculty of Dentistry, Mugla Sitki Kocman University

 

Amaç: Bu in vitro çalışmanın amacı, farklı çok modlu adezivlerin üç asitleme modunda Sınıf V kompozit restorasyonların oklüzal ve gingival mikrosızıntısı üzerindeki etkilerini değerlendirmektir. Gereç ve Yöntem: Yüz yirmi insan molar diş rastgele dört gruba (G2-Bond Universal [GBU], Clearfil Tri-S Bond Universal [CTU], OptiBond Universal [OBU] ve Tokuyama Universal Bond [TUB]) ve ardından üç asitleme alt grubuna (total asitleme, kendinden asitli ve selektif asitleme) (n = 10) ayrıldı. Standart Sınıf V kaviteler hazırlandı ve mikrohibrit bir kompozit rezin ile restore edildi. Tüm dişler, 5-55 dereceC'de 30 saniye boyunca 10000 kez termal siklusa maruz bırakıldı ve ardından 24 saat boyunca % 0,5 bazik fuksin çözeltisinde bekletildi. Dişler bukkolingual olarak kesildikten sonra, boya penetrasyonu ışık mikroskobu altında değerlendirildi. Ayrıca taramalı elektron mikroskobu analizi yapıldı. İstatistiksel değerlendirme için Kruskal-Wallis ve Mann-Whitney U testleri kullanıldı (p=0.05). Bulgular: GBU, CTU, OBU ve TUB sırasıyla kendinden asitli, selektif asitleme, total asitleme ve kendinden asitli modlarında en az mikrosızıntı skorunu göstermiştir. Kendinden asitli modunda, oklüzal kenarda GBU anlamlı derecede en az, CTU en çok mikrosızıntı gösterirken (p<0.05), gingival kenarda adezivler arasında fark yoktu. Total asitleme modunda, GBU gingival kenarda en çok mikrosızıntı gösterirken (p<0.05), oklüzal kenarda adezivler arasında anlamlı bir fark çıkmadı. Sonuç: Sınıf V kompozit restorasyonların oklüzal veya gingival mikrosızıntıları, adezivler ve asitleme modlarına bağlı olarak değişiklik göstermektedir.