NURAY GÜNAYDIN, AYŞE CANAN TUTKU ÇELİK, HAYRİYE ESRA ÜLKER
Aydın Dental Journal - 2025;11(1):57-68
Amaç: Bu çalışmanın amacı, pitlere ve fissürlere uygulanan bir infiltrantın (Icon, DMG) ve iki fissür örtücünün (Glass Carbomer, GCP Dental; F1-Teethmate, Kuraray) penetrasyon derinliğini ve mikrosızıntısını in vitro olarak değerlendirmektir. Gereç ve Yöntemler: Penetrasyon testi için, 90 adet insan azı dişi kullanıldı. Erişilebilir tüm gözenekleri işaretlemek için dişler 24 saat boyunca %0,1 TRITC’ de bekletildi. Materyaller uygulanmadan önce %0,1 RITC ile işaretlendi. Her dişten dik kesitler alınarak konfokal mikroskopta incelendi (n=20). Maksimum penetrasyon derinliği (maxPD) ve lezyon derinliği (maxLD) ölçüldü ve maksimum penetrasyon yüzdesi hesaplandı (maxPDY). Mikrosızıntı testi için, 30 adet molar diş kullanıldı (n=10). Dişler 24 saat bazik fuksin boyasında bekletildi. Dişlerden meziodistal yönde kesitler alınarak stereomikroskopta incelendi ve skorlandı (n=10). İstatistiksel analizde Kruskal-Wallis ve Mann-Whitney U testleri kullanıldı (p=0,05). Bulgular: Icon grubunun maxPD değerlerinin Glass Carbomer ve Teethmate F-1 gruplarına göre istatistiksel olarak daha yüksek olduğu görülmüştür (p<0,05). Glass Carbomer ve Teethmate F-1 gruplarının maxPD değerleri benzerdi (p>0,05). Glass Carbomer grubu ciddi mikrosızıntı değerleri ve içsel çatlaklar gösterdi. Icon ve Teethmate F-1 grupları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark yoktu (p>0,05). Sonuç: Icon ve Teethmate F-1 grupları istenen performansı göstermiştir. Glass Carbomer’in penetrasyon derinliği Teethmate F-1 grubuna benzer olsa da mikrosızıntısının fazla olması nedeniyle bu materyalin klinik performansı konusunda daha fazla araştırmaya ihtiyaç vardır.
