NUR ÖZYEŞER CİNEL, FATMA TEZEL ŞAHİN
Uluslararası Aile Çocuk Ve Eğitim Dergisi - 2014;2(4):75-88
Çocukların sosyal olgunluğa ulaşmalarını sağlayan, kendi öz benliklerini bulmalarına yardımcı olarak onları gerçek yaşama hazırlayan en önemli unsurlardan birisi oyundur. Oyunun, gerçekleşebilmesi ve ebeveyn- çocuk ilişkisinin sürdürülebilmesinde en büyük rol anne ve babalara düşmektedir. Anne ve babaların çocukları için oluşturacakları oyun ortamı, oyunlarını sürdürmekte kullanabilecekleri gerekli oyun materyallerinin temini ve çocuklarına ayıracakları oyun zaman-ları, onların hayata dair gerekli olan bilgi ve beceriyi eğlenerek, öğrenmelerine yardımcı ola-caktır. Çocukların oyun haklarının korunması ve ebeveynlerin çocuklarıyla kaliteli oyun zamanları oluşturmaları için, anne ve babaların oyunun çocuk açısından ne kadar önemli olduğunu bilmeleri gerekmektedir. Buna göre; farklı sosyo- ekonomik düzeydeki anne ve babaların çocuklarıyla oyun oynayıp oynamama ve çocuklarının oyunlarına müdahale edip etmeme durumları ile ilgili görüşlerini belirlemek amacıyla bu çalışma yapılmıştır. Okul öncesi eğitim kurumuna devam eden 3-6 yaş grubunda çocuğu olan, üst sosyo- ekonomik düzeyden (ÜSD) 508, alt sosyo- ekonomik düzeyden (ASD) 262 anne ve baba araştırmanın örneklemini oluşturmuştur. Araştırmanın verileri, araştırmacılar tarafından hazırlanan soru formu ile toplanmıştır. Verilerin analizinde ki- kare test istatistiği uygulanmıştır. Araştırma sonuçlarına göre; ÜSD çocuklar oyunlarını daha çok odalarında oynarken (%76,1), ASD çocuklar sokakta ve bahçede oynamaktadırlar (%56,5). ÜSD ve ASD ilkokul mezunu anne babaların çocukları daha çok sokakta ve bahçede oyun oynamaktadırlar (%29,6-%60). ÜSD anne babalar ASD anne babalara oranla çocuklarıyla daha fazla oynarken (%70,2-%48,6), öğrenim düzeyi yüksek olan ÜSD anne babalar (%59,7- %9,1) çocuklarıyla daha fazla oyun oynamaktadırlar. ASD babalar (%42,2) çocukları oyun oynarken daha çok müdahale etmektedirler.
