Emel ÇETİNKAYA, Sadi Furkan ENGÜRÜLÜ, Yaşar SERTBAŞ
Osmangazi Tıp Dergisi - 2026;48(6):1151-1160
Ferrik karboksimaltoz (FCM) tedavisi uygulanan hastalarda hipofosfatemi gelişme sıklığını, şiddetini ve ilişkili klinik -laboratuvar faktörleri araştırmaktır. Kırklareli Eğitim ve Araştırma Hastanesi Dahiliye Polikliniklerinde 1 Ocak -31 Aralık 2025 tarihleri arasında FCM tedavisi alan 18 yaş üstü 140 hastanın verileri retrospe ktif olarak incelendi. Tedavi öncesi ve sonrası serum fosfat, kalsiyum, kreatinin, hemoglobin, ferritin, D vitamini ve PTH düzeyleri değerlendirildi. Hipofosfatemi gelişimini öngören bağımsız faktörler univaryat ve multivaryat lojistik regresyon analizleri ile belirlendi. Hastaların 122'si (%87,1) kadın olup yaş ortalaması 45,8 +/- 16,9 yıldı. FCM tedavisi sonrasında 81 hastada (%57,9) hipofosfatemi gelişti. Multivaryat analizde bazal serum fosfat düzeyi hipofosfatemi için tek bağımsız prediktör olarak belirl endi (OR: 0,365; %95 GA: 0,179 -0,741; p=0,005). ROC analizinde bazal fosfat için optimal eşik değer 3,20 mg/dL olarak saptandı (AUC: 0,664). Orta -ağır hipofosfatemi grubundaki hastaların %82,4'ünde miyalji, halsizlik ve kramp gibi kas semptomları gelişti. FCM tedavisi hastaların yarısından fazlasında hipofosfatemiye yol açmaktadır. Tedavi öncesi serum fosfat düzeyi düşük olan ve yüksek doz FCM alan hastalar semptomatik ve orta -ağır hipofosfatemi açısından daha yüksek risk taşımaktadır. Bu hastalarda rutin f osfat izlemi hasta güvenliği açısından kritik önem taşımaktadır.
