Aylin AYDOGDU DELIBAY, Şebnem AVCI
İzmir Katip Çelebi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi - 2025;10(3):425-431
Amaç: Fizyoterapi ve rehabilitasyon eğitiminin amacı, öğrencilere mesleki uygulamaları için elzem olan temel motor becerileri ve klinik yeterlilikleri kazandırmaktır. Bu amaçla uygulamalı eğitimin kalitesinin artırılmasına yönelik birçok yöntem ortaya atılmış olup bunlardan biri de motor imgelemedir (Mİ). Ancak kullanılan yöntemlerin farklı öğrenme stillerini tercih eden bireylere uygun olup olmadığı ve bu uygulamaların akademik başarılarına etki edip etmediği belirsizliğini korumaktadır. Bu çalışmanın amacı farklı öğrenme stillerini tercih eden fizyoterapi öğrencilerinin Mİ yeteneklerinin ve akademik başarılarının karşılaştırılmasıdır. Gereç ve Yöntem: Bu çalışma tek merkezli, kesitsel bir çalışmadır. 214 fizyoterapi öğrencisinin Mİ yetenekleri Hareket İmgeleme Anketi-3 ile, öğrenme stili tercihleri ise Kolb Öğrenme Stilleri Envanteri-3 ile değerlendirilmiş ve öğrencilerin 'Genel Akademik Not Ortalamaları' alınmıştır. Bulgular: Farklı öğrenme stillerini tercih eden öğrencilerin Mİ yetenekleri arasında anlamlı bir fark bulunmamıştır (p>0,05). Öğrencilerin öğrenme stillerine göre akademik başarıları arasında anlamlı fark bulunmuştur (p<0,05). En yüksek akademik başarıya sırasıyla; yerleştiren, ayrıştıran, özümseyen ve en düşük akademik başarıya değiştiren öğrenme stillerini tercih eden öğrenciler sahiptir (Ortalama: 2,86, 2,73, 2,65 ve 2,20). Farklı akademik yıllarda eğitim gören öğrencilerin öğrenme stilleri farklılık göstermiştir (p<0,05). Sonuç: Öğrenme stilindeki farklılıklar bireylerin akademik başarısını etkilemektedir. Motor beceri ediniminde sıklıkla kullanılan bir teknik olan MI farklı öğrenme stillerinde uygulanabilir bir teknik olarak düşünülmüştür.
