Merve KURT AYDIN, İlayda SÖZERİ
İzmir Katip Çelebi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi - 2026;11(2):274-279
Amaç: Bu çalışma, fizyoterapi ve rehabilitasyon öğrencilerinde fiziksel aktivite düzeyleri, algılanan fiziksel aktivite engelleri ve fiziksel aktiviteye yönelik bilişsel -davranışsal eğilimler arasındaki ilişkiyi araştırmayı amaçlamıştır. Gereç ve Yöntem: Kesitsel olarak planlanan bu çalışmaya fizyoterapi ve rehabilitasyon bölümünden toplam 157 lisans öğrencisi katılmıştır. Fiziksel aktivite düzeyleri Fiziksel Aktivite Ölçeği -2 ile değerlendirilmiştir. Algılanan engellerin değerlendirilmesinde Fiziksel Aktivite Engelleri Ölçeği (FAEÖ), bilişsel -davranışsal eğilimlerin değerlendirilmesinde ise Bilişsel Davranışçı Fiziksel Aktivite Ölçeği (BDFAÖ) kullanılmıştır. Bulgular: Katılımcıların yaş ortalaması 21,57+/-4,05 yıldır. Ortalama fiziksel aktivite düzeyi 3206,45+/-867,92 MET -dak/hafta olarak bulunmuştur. Fiziksel aktivite düzeyi ile FAEÖ kişisel engeller (r= -0,250, p=0,002), fiziksel çevre (r= -0,168, p=0,036) ve toplam skorları (r=-0,242, p=0,002) arasında zayıf negatif korelasyon saptanmıştır. Fiziksel aktivite düzeyi ile BDFAÖ sonuç beklentileri (r=0,171, p=0,033), öz -düzenleme (r=0,210, p=0,008) ve toplam skorları (r=0,257, p=0,001) arasında zayıf pozitif korelasyon gözlenmiştir. Ayrıca, toplam FAEÖ ve BDFAÖ skorları arasında orta düzeyde negatif korelasyon tespit edilmiştir (r= -0,533, p<0,001). Sonuç: Bu çalışma, fizyoterapi öğrencilerinde fiziksel aktivite düzeyi, algılanan engeller ve bilişsel -davranışsal eğilimler arasında anlamlı bir ilişki olduğunu ortaya koymaktadır. Algılanan engeller ile davranışsal örüntüler arasındaki orta düzeydeki ters ilişki, daha fazla araştırılması gereken psikolojik bir dinamiğe işaret etmektedir. Bu sonuçlar, bu popülasyonda fiziksel aktiviteyi teşvik etmeye yönelik stratejiler geliştirilirken çevresel ve bilişsel -davranışsal bileşenlerin birlikte ele alınmasının önemini vurgulamaktadır.
