NADER PASKİMA, MİCHAEL WALSH, FRANK LOVECCHİO, ANAND PANCHAL
Joint Diseases and Related Surgery - 2007;18(2):78-84
Amaç: Bu meta-analizde, zone 2 fleksör tendon laserasyonlarının cerrahi onarımından sonra uygulanan rehabilitasyon protokollerinin hangisinin sonuçlarının daha iyi olduğu değerlendirildi. Hastalar ve yöntemler: Çalışma için Medline, Cochrane Kütüphanesi, yayımlanmış yazılarla ilgili listeler, derlemeler, raporlar tarandı ve alanında uzman kişilerle görüşüldü. Üç yazar birbirlerinden bağımsız olarak makalelerle ilgili tüm kaynakları taradı ve olası makalelerin bir listesini hazırladı. Ortaya çıkan yayınlar üç grupta incelendi: Randomize kontrollü çalışma, klinik çalışma ve olgu sunumları. Veriler, meta-analiz için "random-effect" modeli kullanılarak Stata Intercool 7 programında değerlendirildi. Bulgular: Makalelerin ayıklanması işleminden sonra üç klinik çalışma, 25 olgu sunumu kaldı. Klinik çalışmalarda aktif ve pasif gruplar "iyi-mükemmel" sonuçlar açısından karşılaştırıldığında, meta-analizde rölatif risk oranı 1.2 [%95 güven aralığı (GA) 0.78, 1.85) bulundu. Aktif ve pasif protokol için yırtılma oranına ait birleştirilmiş (pooled) risk oranı 2.58 (%95 GA 0.985, 6.75) idi. Klinik çalışmalardan elde edilebilir bilginin çok yetersiz olması nedeniyle, aktif veya pasif protokolün uygulandığı olgu sunumları da ayrı ayrı meta-analize alındı. Meta-regresyon modelinde, pasif ve aktif olgu sunumları için "iyi-mükemmel" sonuç ve yırtılma oranlarının dağılım farklılıkları sırasıyla -0.01 (%95 GA -0.17, 0.15) ve 0.029 (%95 GA -0.033, -0.025) bulundu. Sonuç: Üç karşılaştırmalı çalışmaya ve olgu sunumlarından elde edilen birleştirilmiş değerlere göre, sonuçlar ve yırtılma oranları açısından aktif protokolün üstünlüğünü gösteren güçlü bulguya rastlanmadı.
