ENGİN OK, ERDOĞAN SÖZÜER, OĞUZ EKMEKÇİOĞLU, MEHMET ULUSAL
Çağdaş Cerrahi Dergisi (Logos) - 2001;15(1):36-40
1985-1999 arasında Erciyes Üniversitesi Tıp Fakültesi Genel Cerrahi Anabilim Dalı ve Üroloji Anabilim Dalında tedavi edilen 14 Fournier gangrenli hastanın dosya kayıtları retrospektif olarak incelendi. Hastaların tamamı erkek ve yaş ortalaması 56 idi. Başvuru anında 4 (% 29) hasta sepsis tablosundaydı. Hastaların 9 (% 64)'unda diyabetes mellitus, 4 (% 29)'ünde kronik alkolizm ve bir hastada ise hemipleji mevcuttu. Biyolojik faktör hastaların 7 (% 50)'sinde anorektal, 4 (% 29)'ünde ürolojik, birer (% 7) hastada travma, dekubit yarası kaynaklı ve bir hastada ise idyopatik idi. Ortalama beyaz küre değeri 16.000 mm? idi. Hastaların 9 (% 64)'una skrotal ultrasonografi yapıldı, gaz gölgeleri ve peritesticular mayi saptandı. İzole edilen mikroorganizmalar gram (-) basil, gram (+) kok ve anaerob basillerden oluşmaktaydı. 3 (% 21) hastada suprapubik bölgeye yayılım mevcuttu. Bütün hastalara antibiyoterapi (penisilin veya 3. kuşak sefalosporin + metranidazol) ve geniş cerrahi debritman uygulandı. Ek cerrahi işlem olarak; 3 hastaya Hartmann kolostomi, 7 hastaya geniş debritman sonrası geç dönem deri grefti uygulandı, 2 hasta ise sekonder iyileşmeye bırakıldı. Hiperharik oksijen tedavisi hiçbir hastaya uygulanmadı. 5 hastamız (%3 6) sepsis ve multiple organ yetmezliği nedeniyle kaybedildi. Taburcu olan hastaların takibinde herhangi bir problemle karşılaşılmadı. Fournier gangrenli olguların çoğunda etyoloji, eskiden kabul edilenin aksine, daha açıktır. Morbidite ve mortalite ileri yaş, eşlik eden sistemik hastalıklar, gecikmiş başvuru ve cerrahi müdahaleye bağlı olarak yüksektir. Erken tanı, geniş debritman ve multidisipliner tedavi ile morbidite ve mortalite azaltılabilir.
