Nurettin MANTI, Yasin ERDOĞAN, Alişan DAYLAK, Merve BOZER KAVUKCU, Mehmet Orçun AKKURT
Kocaeli Medical Journal - 2026;15(1):12-18
Giriş: Freiberg hastalığı, 2. veya 3. metatars başının osteokondriyal enfarktüsü veya osteokondrozu ile karakterize, ağrı, şişlik ve sertliğe yol açan nadir bir hastalıktır. Erken evrede konservatif tedaviye yanıt verebils e de ileri evrelerde cerrahi tedavi gerekebilir. Bu çalışmanın amacı, dorsal kama osteotomisi (DWO) sonrası emilebilir biyopin (ABp) ve başsız kompresyon vidası (HCS) ile sağlanan fiksasyonun radyolojik, klinik ve fonks iyonel sonuçlarını karşılaştırmaktı. Yöntem: Bu retrospektif çalışmada, 2018 -2023 yılları arasında DWO uygulanan ve Smilie evre 3 veya üzeri Freiberg hastalığı tanısı bulunan hastalar değerlendirildi. Toplam 30 hasta (31 metatars) çalışmaya dahil edildi. Önceden cerrahi geçiren, metabolik kem ik hastalığı bulunan veya takip verileri yetersiz olan hastalar dışlandı. Değerlendirmede direkt radyografiler, manyetik rezonans görüntüleme, Görsel Analog Skala (VAS), Avrup a Ayak ve Ayak Bileği Derneği skoru (EFAS), SF -36 ve hareket açıklığı ölçümleri k ullanıldı. İstatistiksel analiz nonparametrik testlerle yapıldı. Bulgular : 14 hastada ABp, 17 hastada HCS fiksasyonu kullanıldı. ABp grubunda ameliyat sonrası 3., 6. ve 12. aylarda hareket açıklığı daha iyiydi (p< 0.05). Üçüncü ayda SF -36 skorları HCS grubunda daha yüksekti (p<0.05). VAS ve EFAS açısından gruplar arasında anlamlı fark yoktu. Beş yüzeysel enfe ksiyon, bir sinovit ve bir revizyon gerektiren nonunion izlendi. Smilie evre 4 hastalarda, evre 5'e göre amel iyat sonrası ROM ve EFAS iyileşmesi daha iyiydi. Sonuç: ÇBO ABp ve HCS, DWO'da etkili fiksasyon yöntemleridir. ABp daha iyi postoperatif ROM ile, HCS ise erken dönemde daha yüksek SF -36 skorları ile ilişkiliydi. En uygun fiksasyon yönteminin belirlenmesi i çin daha geniş, prospektif çalışmalara ihtiyaç vardır.
