BARIŞ SEVER, HALİL GURSOY PALA
Anatolian Journal of General Medical Research - 2021;31(3):293-300
Geleneksel olarak tanımlandığı gibi gestasyonel diabetes mellitus (GDM) prevalansı Amerika Birleşik Devletleri’ndeki gebe kadınların yaklaşık yüzde 6’sıdır. Prevalans dünya genelinde yaklaşık %2 ile %38 arasında değişmektedir ve ırksal-etnik gruplar arasında, genellikle tip 2 diyabet prevalansına paralel olarak değişmektedir. Prevalans ayrıca tarama uygulamaları, popülasyon özellikleri (örneğin, hamile kadınların ortalama yaşı ve vücut kitle indeksi [BMI]), test yöntemi ve tanı kriterlerindeki farklılıklar nedeniyle de değişir. Prevalans, muhtemelen ortalama anne yaşı ve kilosundaki artışlara, özellikle artan obeziteye bağlı olarak zamanla artmaktadır. 2010 yılında, Uluslararası Diyabet ve Gebelik Çalışma Grupları Birliği (International Association of Diabetes and Pregnancy Study Group), gebelikte diyabet için yeni tarama ve tanı kriterleri önermiştir. Bu kriterler kullanılarak, gebelikte hipergliseminin küresel prevalansının yüzde 17 olduğu tahmin edilmektedir ve bölgesel tahminler Kuzey Amerika’da yüzde 10 ile Güneydoğu Asya’da yüzde 25 arasında değişmekte olduğu yönündedir. Farklı kliniklerde farklı tarama programları yürütülmekte olup, tüm bu farklılıklar GDM sıklığında değişik sonuçların bulunmasına yol açmaktadır. Hangi yöntemin, hangi eşik değerin kabul edileceği ülkelerin izlediği sağlık politikalarına, klinisyenlerin deneyimlerine ve hasta popülasyonunun özelliklerine göre değişmektedir. Bu derlemede gebelikte GDM taraması için önerilen yöntemlerin analizini yaptık
