Selim KEÇEOĞLU, Mesut YAVAŞ, Ramazan KOZAN, Aydın DALGIÇ, Hakan SÖZEN
Gazi Medical Journal - 2026;37(4):533-537
Amaç: Transplantasyon sonrası ilk hafta içinde diyaliz gereksinimi olarak tanımlanan gecikmiş greft fonksiyonu (delayed graft function, DGF), kadavra vericiden böbrek nakli sonrasında sık görülen erken dönem komplikasyonlardan biridir. Kısa dönem olumsuz sonuçlarla ilişkili olmasına rağmen, uzun dönem etkisi belirsizliğini korumaktadır. Bu çalışmada, DGF gelişen kadavra vericiden böbrek nakli alıcılarında uzun dönem hasta ve greft sonuçlarının değerlendirilmesi amaçlandı. Yöntemler: Bu retrospektif çalışmada, ilk kez kadavra vericiden böbrek nakli yapılan 92 erişkin alıcı değerlendirildi. Bunların 79'unda DGF gelişti ve bu hastalar temel analiz kohortunu oluşturdu. DGF, transplantasyon sonrası 7 gün içinde diyaliz gereksinimi olarak tanımlandı. DGF gelişen 79 alıcıda rejeksiyon, enfeksiyonlar, greft kaybı, mortalite ve uzun dönem sağkalım analiz edildi. Bulgular: DGF, 92 alıcının 79'unda (%85,9) gelişti. Ortanca takip süresi 113 aydı. DGF gelişen 79 alıcıda, ikisi antikor aracılı olmak üzere toplam altı akut rejeksiyon atağı gözlendi; tüm rejeksiyon atakları, rejeksiyon tipine uygun olarak tedavi edildi. DGF gelişen 79 alıcı arasında beş viral enfeksiyon saptandı (BK virüsü, n = 3; sitomegalovirüs, n = 1; parvovirüs, n = 1). Takip süresince 22 greft kaybı ve 13 ölüm meydana geldi. Hasta sağkalımı 1., 3., 5. ve 10. yıllarda sırasıyla %100, %97, %93 ve %89 olarak bulundu. Ölüm sansürlü greft sağkalım oranları ise sırasıyla %100, %97, %93 ve %86 idi. Sonuç: DGF gelişen kadavra vericiden böbrek nakli alıcılarından oluşan bu kohortta, uzun dönem hasta ve greft sonuçlarının olumlu olduğu gözlendi. Bu bulgular, uygun nakil sonrası yönetim sağlandığında DGF gelişen alıcılarda olumlu uzun dönem sonuçlara ulaşılabileceğini düşündürmektedir. Viral enfeksiyonların görülmesi, yakın izlemin ve bireyselleştirilmiş immünosüpresif tedavi stratejilerinin gerekliliğini ortaya koymaktadır.
