GELECEKTEKİ KARACİĞER REZİDÜSÜ HİPERTROFİSİ İÇİN KARACİĞER VENÖZ DEPRİVASYONU İLE PORTAL VEN EMBOLİZASYONUNUN KARŞILAŞTIRILMASI: TEK MERKEZLİ RETROSPEKTİF BİR ÇALIŞMA

ÇAĞRI ERDİM, TEVFİK GÜZELBEY, MEHMET CİNGÖZ, MUSTAFA FATİH ARSLAN, ALİ DABLAN, OĞUZHAN TÜRKSAYAR, MEHMET HAMZA TÜRKCANOĞLU, HÜSEYİN KILAVUZ, İLHAN NAHİT MUTLU, ÖZGÜR KILIÇKESMEZ

İstanbul Gelişim Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi - 2025;9(26):697-708

 

Amaç: Bu çalışma, major hepatektomi öncesinde gelecekteki karaciğer rezidüsü (FLR) hipertrofisini indüklemek amacıyla uygulanan karaciğer venöz deprivasyonu (LVD) ile portal ven embolizasyonunun (PVE) güvenlilik, uygulanabilirlik ve etkinlik açısından karşılaştırılmasını amaçlamaktadır. Yöntem: Bu retrospektif, tek merkezli çalışmada, Haziran 2020 ile Ocak 2025 tarihleri arasında PVE (n=29) veya LVD (n=9) uygulanan toplam 38 hasta analiz edilmiştir. Hastalar, preoperatif hipertrofi indüksiyonu gerektiren düşük FLR hacmi temel alınarak seçilmiştir. İşlem öncesi ve sonrası karaciğer volumetrik ölçümleri kontrastlı BT ile yapılmış ve standartlaştırılmış FLR (sFLR) yüzdeleri hesaplanmıştır. Postoperatif komplikasyonlar ve mortalite dahil olmak üzere klinik sonuçlar da değerlendirilmiştir. Bulgular: Toplam 38 hastanın 21’i (15 PVE ve 6 LVD) cerrahiye yönlendirilmiştir. İşlem öncesi sFLR yüzdeleri gruplar arasında benzer bulunmuştur (PVE için %19,5 ± 2,0; LVD için %19,9 ± 2,6; p=0,806). Ancak işlem sonrası sFLR yüzdesi LVD grubunda anlamlı derecede daha yüksek saptanmıştır (%33,4 ± 5,1’e karşı %24,5 ± 5,1; p=0,012). Ortalama FLR hipertrofi oranı LVD grubunda belirgin şekilde daha fazlaydı (%13,5’e karşı %5; p=0,009) ve FLR yüzdesel artışı da daha yüksekti (%68,6 ± 20,7’e karşı %24,7 ± 15,6; p=0,006). Postoperatif komplikasyon oranları (%16,6’ya karşı %20; p=0,601) ve mortalite (%16,7’ye karşı %13,3; p=0,847) açısından anlamlı fark saptanmadı. Sonuç: LVD, PVE’ye kıyasla daha üstün FLR hipertrofisi sağlarken benzer bir güvenlik profili sunmuştur. LVD, düşük başlangıç FLR hacmine sahip ve yetersiz karaciğer rejenerasyonu riski yüksek olan hastalar için etkili bir alternatif olabilir. Bu bulguların doğrulanması ve LVD’nin optimal klinik endikasyonlarının belirlenmesi için ileriye dönük çalışmalara ihtiyaç vardır.