Türk Medline
ADR Yönetimi
ADR Yönetimi

GENEL YAŞAM MEMNUNİYETİNİN PSİKOLOJİK İYİ OLUŞ ARACILIĞIYLA PSİKOLOJİK SAHİPLENME ÜZERİNDEKİ ETKİSİNDE KUŞAKLARIN DÜZENLEYİCİ ROLÜ

Pınar ERDOĞAN, İlknur ÇEVİK TEKİN

Kıbrıs Türk Psikiyatri ve Psikoloji Dergisi - 2026;8(1):3-10

Karamanoğlu Mehmetbey University, Karaman

 

Bu kapsamlı araştırma, bireylerin genel yaşam memnuniyeti ile psikolojik sahiplenme düzeyleri arasındaki karmaşık ilişkiyi detaylı bir şekilde incelemeyi amaçlamaktadır. Çalışmanın temel odağı, bu ilişkide psikolojik iyi oluşun aracı rolünü ve aynı zamanda kuşak farklılıklarının düzenleyici etkisini ayrıntılı biçimde ortaya koymaktır. Araştırmanın temel varsayımı, bireylerin yaşamlarından duydukları memnuniyetin yükselmesinin, onların psikolojik iyi oluş düzeylerini de artırarak, nihayetinde çalıştıkları örgütlerine yönelik duydukları psikolojik sahiplenme duygusunu da önemli ölçüde güçlendireceği yönündedir. Çalışmanın örneklemini Konya ilinde faaliyet gösteren hem kamu hem de özel sağlık kurumlarında görev yapan toplam 386 çalışan oluşturmaktadır. Veriler, katılımcılarla gerçekleştirilen yüz yüze anket yöntemiyle toplanmıştır. Elde edilen nicel verilerin analizinde, ilişkisel ve aracılık etkilerini incelemek üzere SPSS Process Macro yazılımı kullanılmıştır. Bu kapsamda Hayes'in Model 58'i tercih edilerek, genel yaşam memnuniyetinin psikolojik sahiplenme üzerindeki dolaylı etkisinin, aracı sürecin hem yaşam memnuniyetinin psikolojik iyi oluş üzerindeki etkisi hem de psikolojik iyi oluşun psikolojik sahiplenme üzerindeki etkisi aşamalarında kuşak farklılıklarına bağlı olarak değişip değişmediği test edilmiştir. Analizler sonucunda elde edilen bulgular, genel yaşam memnuniyetinin hem psikolojik iyi oluş hem de psikolojik sahiplenme üzerinde istatistiksel olarak anlamlı ve pozitif bir etkisi bulunduğunu açıkça göstermektedir. Daha da önemlisi, psikolojik iyi oluşun yaşam memnuniyeti ile psikolojik sahiplenme arasındaki ilişkide kısmi aracılık etkisine sahip olduğu kesinleşmiştir. Bununla birlikte, beklenen şekilde, kuşak farklılıklarının bu ilişkiler modelinde düzenleyici bir rol üstlendiği tespit edilmiştir. Bu düzenleyici etkinin hem X kuşağı hem de Y kuşağı çalışanlar açısından istatistiksel olarak anlamlı düzeyde gerçekleştiği belirlenmiştir. Bu sonuçlar, örgütlerin çalışan memnuniyetini artırarak sahiplenme duygusunu güçlendirmesi için kuşak dinamiklerini göz önünde bulundurması gerektiğini ortaya koymaktadır.