Mehmet Baki Bilsel, Veysi Yazar, Mahmut Alp Karahan, Nuray Altay, Evren Buyukfırat, Abdulhakim Sengel
International Journal of Current Medical and Biological Science - 2025;5(3):128-135
Amaç: Kardiyak arrest (KA), kalp fonksiyonunun ani kaybı olup dünya genelinde önde gelen ölüm nedenlerinden biridir. Kardiyopulmoner resüsitasyonun (K PR) başarılı bir şekilde uygulanmasının ardından hastalar, kardiyak arrest sonrası sendrom tanısıyla yoğun bakım ünitesinde izlenmektedir. Bugüne kadar sonuçları tahmin etmek için birçok klinik ve laboratuvar parametresi kullanıldı. Bu çalışmada son üç yıl içerisinde genel yoğun bakım ünitesine yatırılan hastaların klinik ve laboratuvar parametreleri incelenerek retrospektif bir analiz yapıldı. Gereç ve Yöntem: Haziran 2016 ile Haziran 2019 tarihleri arasında KA nedeniyle yoğun bakım ünitesine kabul edilen hastaların verileri retrospektif olarak değerlendirilmiştir. Bağımsız etkiler linear ve binary lojistik regresyon kullanılarak analiz edildi. Bulgular: Artan yaş ve uzayan kardiyopulmoner resüsitasyon süresi, daha yüksek mortalite oranları ile ilişkili bulunmuştur. Öte yandan, terapötik hipotermi uygulanan hastalarda mortalite oranı daha düşük saptanmıştır. Kan üre azotu (BUN) ve kreatinin düzeyleri, yaşamını kaybeden hastalarda daha yüksek bulunmuştur. Ortalama arteriyel basınç (OAB) değerindeki artış , hastanede kalış süresinin uzamasıyla ilişkili bulunmuştur. Laktat ve kreatinin düzeyleri yüksek olan ve KPR süresi uzun olan hastalarda ise hastanede kalış süresi daha kısa saptanmıştır. Kan gazı parametreleri ile mortalite arasında anlamlı bir ilişki gözlenmemiştir. Değerlendirilen faktörlerin hiçbiri hastanede kalış süresini veya mortaliteyi bağımsız olarak etkilemedi Sonuç: Çalışmamızın verilerine göre bu faktörlerin tek başına hasta prognozunu öngörmede yeterli olmadığı görüldü.
