ÖZLEM AYNAOĞLU HAKVERDİ
Kastamonu Medical Journal - 2021;1(2):41-45
Amaç: Bu çalışmada Aralık 2001 ile Temmuz 2002 tarihleri arasında Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Polikliniği’ne çeşitli nedenlerle başvuran 0-15 yaş arasındaki çocuklarda Kızamıkçık seroprevalansının belirlenmesi amaçlanmıştır. Tanımlayıcı tipteki bu araştırmada ulusal aşı programı öncesi seroprevalansın bilinmesinin sonraki verilerin değerlendirilmesi açısından önemli olacağı düşünülmektedir. Gereç ve Yöntem: Tanımlayıcı tipteki bu çalışmada; 0-15 yaş arasındaki 1170 çocukta kızamıkçık seroprevalansı araştırılmıştır. Çalışmaya alınan 954 olgunun yaşı, cinsiyeti sosyo-ekonomik düzeyi ve kardeş sayısı hazırlanan formlara kaydedilmiş, enfeksiyonu geçirme öyküleri ailelerinden alınmıştır. Olguların serum örneklerinden Kızamıkçık spesifik IgG düzeyine Mikro-ELISA tekniği ile RADIM Rubella IgG EIA kiti kullanılarak bakılmıştır. Bulgular: Çalışmaya alınan çocukların yaş ortalaması 76±49 ay olarak tespit edilmiştir. Cinsiyetlerine göre bakıldığında %56,9’u (n=543) erkek, %43,1’i (n=411) kızdır. Sosyo-ekonomik düzeylerine bakıldığında 550 çocuk düşük, 393 çocuk orta, 11 çocuk yüksek gruptadır. Kardeş sayılarına göre dağılımlar değerlendirildiğinde; çocukların %14’ü (n=134) tek çocuk, %45’i (n=426) bir kardeşi olan, %28’i (n=267) iki kardeşi olan ve %13’ü (n=127) ≥3 kardeşi olan olgular şeklindedir. Kızamıkçık seroprevalansı açısından değerlendirildiğinde olguların %47,2’si (n=450) negatif, %52,8’i (n=504) pozitif kızamıkçık IgG’ye sahipti. Olguların yaşa göre seropozitifliği değerlendirildiğinde artan yaşla birlikte anlamlı olarak bir yükselme olduğu ve 13-15 yaş aralığında %91 dolaylarında sabit kaldığı tespit edilmiştir (p<0.05). Sonuç: 2003 yılında Ulusal Bağışıklama Programı öncesi yapılan bu çalışma nüfusumuzun büyük bir kısmının kızamıkçık enfeksiyonu riskine açık olduğunu göstermiştir. Özellikle üreme çağındaki kadınları etkileyen kızamıkçık enfeksiyonunun ve buna bağlı olarak yenidoğanlarda görülen konjenital rubella sendromu’nun önlenebilmesi için seroprevalansın yaşla birlikte arttığı göz önüne alınacak olursa ulusal aşı programı kapsamında 12. ayını dolduran ve 48. ayına girmiş tüm çocukların aşılanması önemlidir. Bu çalışmanın verileri Genişletilmiş Bağışıklama Programı öncesi durumu yansıtması bakımından ilerleyen yıllarda programın sağlık hizmeti sunduğumuz populasyondaki başarısını değerlendirmede yol gösterici olacaktır.