Tolgahan KORKMAZ, Abdullah Yener İNCE
Hitit Medical Journal - 2026;8(2):320-328
Amaç: Bu çalışmanın amacı, kalça kırığı nedeniyle cerrahi tedavi uygulanan yaşlı hastalarda sağkalım ile ilişkili klinik ve laboratuvar faktörlerini belirlemektir. Gereç ve Yöntem: Ocak 2021-Aralık 2022 tarihleri arasında intertrokkanterik femur kırığı veya femur boyun kırığı nedeniyle cerrahi tedavi uygulanan, >=65 yaşındaki 85 hasta çalışmaya dahil edildi. Klinik ve laboratuvar verileri retrospektif olarak toplandı. Genel sağkalım Kaplan-Meier yöntemi ve çok değişkenli Cox orantısal risk regresyon analizi ile değerlendirildi. Eşik değerlerini belirlemek için ROC analizi kullanıldı. İstatistiksel anlamlılık p<0,05 kabul edildi. Bulgular: Cerrahi sırasında medyan yaş 80 yıl olup, hastaların 49'u kadın, 36'sı erkekti. Medyan takip süresi 36 ay, medyan genel sağkalım süresi de 36 ay saptandı. Tahmini sağkalım oranları 30. günde %89,4; 1., 2., 3. ve 4. yıllarda sırasıyla %65,9, %57,6, %49,4 ve %48,2 idi. Kalça kırığından cerrahiye kadar geçen süre medyan 8 gündü. Tek değişkenli analizde, düşük hemoglobin ve albümin düzeyleri, yüksek RDW değerleri, ileri yaş, daha uzun cerrahi gecikme süresi ve yüksek ASA skorları daha kötü sağkalım ile ilişkili bulundu. Çok değişkenli analizde yüksek CRP düzeyi (>27,5 mg/L) ve >80 yaş sağkalım ile bağımsız olarak ilişkiliydi. Alt grup analizinde, ASA I-II hastalarda cerrahiye 8 günden uzun sürede girilmesinin anlamlı derecede daha kötü sağkalım ile ilişkili olduğu gösterildi. Sonuç: Yüksek preoperatif CRP düzeyi ve ileri yaşın, kalça kırığı cerrahisi sonrası sağkalım ile ilişkili olduğu saptanmıştır. Erken cerrahi girişimin, preoperatif fiziksel performansı daha iyi olan hastalarda sağkalım üzerine daha olumlu etkiler gösterebileceği söylenebilir.
