ELİF UMAY ALTAŞ, KORHAN BARIŞ BAYRAM
Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Bilimleri Dergisi - 2021;24(2):127-134
Amaç: Bu çalışmanın amacı, osteosarkopenik obezitenin (OSO) geriatrik popülasyonda kırılganlık, denge, yorgunluk, depresyon ve yaşam kalitesiyle ilişkisinin araştırılmasıdır. Gereç ve yöntemler: Kesitsel olarak tasarlanan çalışmaya, beden kitle indeksi (BKİ) >30 kg/m2 olup çift enerjili X ışını absorbsiyometrisi ve kas gücü ölçümleri sonrası OSO tanısı alan, 65 yaş üzerinde 40 kadın hasta dâhil edildi. Hastaların demografik özellikleri kayıt altına alınıp kırılganlık, kas gücü, mobilite, denge, yorgunluk, depresyon ve yaşam kalitesi parametreleri anketlerle değerlendirildi. Bulgular: Çalışmaya alınan 40 kadın hastanın yaş ortalaması 70, 72±5, 27, BKİ ortalaması ise 35, 51±4, 83 idi. Vücut yağ yüzdesi ortalama 48, 48±4, 84, Edmonton Kırılganlık Ölçeği puan ortalaması da 7, 40±3, 33tü. Hiçbir klinik parametre ile BKİ arasında anlamlı korelasyon saptanmadı. Hastaların vücut yağ yüzdeleri ile kırılganlık, yorgunluk ve depresyon arasında pozitif yönde (r=0, 813, r=0, 792, r=0, 538), yağ yüzdesi ile kas gücü ve denge arasında negatif yönde (r=-0, 420, r=-0, 771) istatistiksel olarak anlamlı korelasyon saptandı. Sonuç: Geriatrik popülasyonda OSO tanılı hastalarda kırılganlık, yorgunluk ve depresyon düzeyinin arttığı, dengenin ve yaşam kalitesinin bozulduğu gösterildi. Ayrıca OSO tanısında BKİnin tek başına anlamlı olmadığı, yağ yüzde oranının klinik parametreler üzerine daha anlamlı olduğu belirtildi. Özellikle geriatrik popülasyonda OSO ile ilgili farkındalık yaratmak, sağlıklı yaşlanma için atılacak önemli bir adımdır.
