IŞIK TÜRKALP, AHMET MENGİ
Southern Clinics of Istanbul Eurasia - 1990;1(2):10-12
Diabet tanısı için oral glikoz tolerans testleri zahmetlidir ve hastanın büyük ölçüde katılımını gerektirir. Uzun süreli bir glisemi kontrol indeksi olan glikozillenmiş hemoglobin (HbA1, GHb) diabet taraması için OGTT'ye kıyasla birçok pratik avantaj sağlayabilir. Bu çalışmada, Tip II diabetten kuşkulanılan 64 olguda glikozillenmiş hemoglobin seviyeleri ölçüldü ve açlık ve 2 saatlik post-prandial plazma glikoz seviyesi ile kıyaslandı. Kontrol grubunda (n = 45) GHb seviyesi 5.5-9.0, ort.7.4±0,820 idi. Tüm olgular Dünya Sağlık örgütü kriterlerine göre 3 gruba ayrıldı: Normal (N), bozulmuş glikoz toleransı (IGT) ve diabetes mellitus (D). OGTT ile kıyaslandığında GHb oldukça spesifikti. OGTT'si normal olan olguların % 90'mda GHb (= HbA1) seviyesi normaldi. OGTT'si diabetik olan olguların % 50'sinde GHb artmıştı. Bozulmuş glikoz toleransı olan olguların (IGT) % 33'ünde GHb seviyesi artmıştı. Elde edilen verilerden şu kanıya varılmıştır: Yükselmiş GHb (= HbA1) genellikle diabet (D) veya bozulmuş glikoz toleransını (IGT) gösterir. Bununla beraber, normal bir GHb (= HbA1) diabet veya bozulmuş glikoz toleransı kuşkusunu ortadan kaldırmaz.
