Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Dergisi - 1999;42(3):315-327
Hacettepe Üniversitesi 1998 yılı perinatal mortalitesi Neonatoloji-Obstetrik-Pediatrik Patoloji ve Genetik Grupları'nın katkılarıyla prospektif olarak araştırıldı. Gebeliğin 22. haftasından sonra ve 500 gr'dan fazla canlı ve ölü doğmuş toplam 1690 bebeğin 75'inin perinatal dönemde öldüğü belirlendi. Perinatal mortalite hızı binde 44.4 olarak saptandı. Perinatal ölümlerin %61.3'ü ölü doğum iken, %38.7'si erken neonatal ölümdü (ilk yedi günde), ölümlerin %62.7'si 1500 gr'ın altında, %46.7'si 500-1000 gr arasındaydı. Bu bulgu ve getirdiği sorunlar Genişletilmiş Wigglesworth Sınıflaması'na göre vakalarımızda en önemli ölüm nedeniydi (%29.3). Letal konjenital malformasyonlar (%26.6) ve masere ölü doğumlar (%22.7) daha sonra gelmekteydi. Ölümle ilgili en önemli maternal nedenler gebelikte gelişen preeklampsi gibi hastalıklardı. Klinik, patolojik ve genetik çalışmalar sonu renal patoloji, konjenital kalp hastalıkları, diğer sistem anomalileri, kromozomal hastalıklar ve sendrom vakaları tanımlandı. Vakaların %70.7'sinde otopsi, %12'sinde mikronekropsi, %38.8'inde plasenta incelemesi yapıldı. Tanı yönünden klinik-patolojik inceleme uyumu %77.4 olarak bulundu. Sekiz vaka (%10.7) hidropikti (immün ve nonimmün); 11 vakada (%14.7) hyalen membran hastalığı ve komplikasyonları görüldü. Sekiz vakada (%10.7) çeşitli nedenlerle gebelik sonlandırılmıştı. Vakaların %24'ünde annelerde prenatal dönemde değişik endikasyonlarla genetik incelemeler yapılmış ve %72.2 oranında patoloji saptanarak terminasyona gidilmişti. Bu bulgularla yüksek riskli gebelerin büyük oranda kabul edildiği Hacettepe Üniversitesi doğum kliniğinde perinatal bakımın iyileştirilmesi, prematüreliğin önlenmesi için çalışmaların arttırılması, otopsi alınma ve genetik çalışma yüzdelerinin yükseltilmesi perinatal mortalite hızının düşürülmesinde hedefler olarak görünmektedir.
