HASTANEDE YATAN ÇOCUKLARDA ANKSİYETE DUYARLILIĞI, İYİ OLUŞ VE BENLİK SAYGISI ARASINDAKİ İLİŞKİNİN İNCELENMESİ

GAMZE YILMAZ, GÜLBEYAZ BARAN DURMAZ

Bandırma Onyedi Eylül Üniversitesi Sağlık Bilimleri ve Araştırmaları Dergisi - 2025;7(2):322-331

 

Amaç: Çalışmada akut nedenle hastanede yatan çocuklarda anksiyete duyarlılığı, duygusal ve psikolojik iyi oluş ile benlik saygısı arasındaki ilişkiyi incelemek amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Tanımlayıcı tipte gerçekleştirilen araştırmanın evrenini akut hastalık nedeniyle bir hastanenin çocuk servisine yatışı yapılan 9 yaş ve üzeri 94 çocuk; örneklemi ise seçim kriterlerine uyan ve çalışmaya katılmayı kabul eden 72 çocuk oluşturmuştur. Verilerin toplanmasında bilgi formu, Çocuklar için Anksiyete Duyarlılığı İndeksi, Stirling Çocuklar için Duygusal ve Psikolojik İyi Oluş Ölçeği, Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği kullanılmıştır. Bulgular: Stirling Çocuklar için Duygusal ve Psikolojik İyi Oluş Ölçeği ile Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği arasında istatistiksel olarak pozitif yönde anlamlı ilişki olduğu (p<0.05); Stirling Çocuklar için Duygusal ve Psikolojik İyi Oluş Ölçeği ile Çocuklar için Anksiyete Duyarlılığı İndeksi arasında ise negatif yönde bir ilişki olduğu bulunmuştur (p<0.05). Çocuklar için Anksiyete Duyarlılığı İndeksi ve Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği arasında ise negatif yönde bir ilişki olduğu belirlenmiştir ( p<.05) . Sonuç: Çocukların anksiyete duyarlılığı, duygusal ve psikolojik iyi oluşları ile benlik saygılarının orta düzeyde olduğu bulunmuştur. Çocukların duygusal ve psikolojik iyi oluş düzeyleri arttıkça benlik saygılarının da arttığı, anksiyete duyarlılığı düzeylerinin ise azaldığı belirlenmiştir. Ayrıca anksiyete duyarlılığı arttıkça benlik saygısı düzeylerinin azaldığı sonucuna ulaşılmıştır.