Beyza KELEŞ, Refik DEMİRTUNÇ, Kürşad Nuri BAYDİLİ
Hamidiye Medical Journal - 2026;7(2):67-76
Amaç: Hastaneye yatış sırasında serum albümin düzeylerinin, yaş, komorbiditeler ve hastalık şiddeti düzeltildikten sonra, hastanede yatan Koronavirüs Hastalığı 2019 (COVID-19) hastalarında klinik sonuçların, özellikle hastane içi mortalite, yatış süresi ve solunum desteği ihtiyacının bağımsız bir öngörücüsü olup olmadığını incelemektir. Gereç ve Yöntemler: Bu retrospektif çalışma, Şubat 2020 ile Şubat 2021 tarihleri arasında Sağlık Bilimleri Üniversitesi, Haydarpaşa Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nde kesin COVID-19 tanısı alan erişkin hastalar üzerinde yürütülmüştür. Hastalar, yatış sonrası ilk 24 saat içinde ölçülen serum albümin düzeylerine göre iki gruba ayrılmıştır: Hipoalbüminemi (<3,5 g/dL) ve normoalbüminemi (>=3,5 g/dL). İki grup arasında sosyodemografik ve klinik özellikler, laboratuvar parametreleri, hastanede kalış süresi, hastane içi mortalite ve yoğun bakım ihtiyacı karşılaştırılmıştır. Bulgular: Çalışmaya medyan yaşı 56 olan toplam 208 erişkin hasta dahil edilmiştir. Hipoalbüminemisi olan hastalar, anlamlı şekilde daha uzun hastanede kalış süresi (medyan 12 gün vs. 7,5 gün, p < 0,001), daha yüksek hastane içi mortalite oranı (%21,8 vs. %5,9, p = 0,001) ve daha fazla oksijen desteği (%37,3 vs. %16, p = 0,001) ve non-invaziv mekanik ventilasyon (NIMV) ihtiyacı (%85,7 vs. %22,2, p < 0,001) göstermiştir. Yaş, hastalık şiddeti ve inflamatuar belirteçler için ayarlama yapılan çok değişkenli analizde, hipoalbüminemi mortalitenin bağımsız bir öngörücüsü olarak kaldı (ayarlanmış olasılık oranı [OR] = 3,127, %95 güven aralığı 1,156-8,457, p = 0,025), uzun süreli hastanede kalış (%37,4 daha uzun kalış, p < 0,001) ve artan solunum desteği gereksinimi (düzeltilmiş OR = 3,245 oksijen tedavisi için, OR = 18,734 NIMV için) için bağımsız bir öngörücü olarak kaldı. Yaşa göre sınıflandırılmış analiz, hem genç (<60 yaş: OR = 6,197, p = 0,023) hem de yaşlı hastalarda (>=60 yaş: OR = 2,672, p = 0,082) albümin-mortalite ilişkisini doğruladı ve yaş-albümin etkileşimi açısından anlamlı bir fark bulunmadı (p = 0,377). Sonuç: Hastaneye yatışta hipoalbüminemi, hastane içi mortaliteyi, uzun süreli yatış süresini (%37 daha uzun kalış süresi) ve solunum desteği ihtiyacının artmasını bağımsız olarak öngörerek, COVID-19 hastalarında erken risk sınıflandırması için değerli bir prognostik belirteç olarak kabul edilebilir.
