Merve AKTAŞ TERZİOĞLU, Ayşe ŞENER, Bürge KABUKÇU BAŞAY, Ömer BAŞAY, Ahmet BÜBER
Pamukkale Tıp Dergisi - 2026;19(3):461-477
Amaç: Bu çalışmanın amacı, çocuk ve ergen psikiyatri yataklı servisine yatırılan çocuk ve ergen hastaların klinik özelliklerini incelemek, hastaların yatış sürelerini, tekrar yatışlarını ve tedavi süreçlerini retrospektif olarak değerlendirmek ve hastaneye yatış süresini tahmin eden faktörleri belirlemektir. Gereç ve yöntem: Bu çalışmada, 01.01.2016 ile 01.09.2024 tarihleri arasında çocuk ve ergen psikiyatri yataklı servisine yatırılan 5-18 yaş arasındaki 512 çocuk ve ergenin verileri, hastane kayıtları ve hasta dosyalarından retrospektif olarak incelenmiş ve toplanmıştır. Bulgular: Hastaneye yatırılan hastaların %66'sının kadın olduğu, en yaygın tanı depresif bozukluk olduğu görülmüştür. En sık reçete edilen ilaçlar antipsikotikler, ardından antidepresanlar olup, hastaların yaklaşık üçte biri birden fazla antipsikotik kullanmaktadır. Elektrokonvülsif Tedavi (EKT) alan hastalarda, duygudurum dengeleyicileri, anksiyolitikler ve antipsikotik ve duygudurum dengeleyici kombinasyonlarının kullanımı anlamlı derecede yüksekti. Benzer şekilde, Transkraniyal Manyetik Stimülasyon (TMS) tedavisi alan hastalarda SNRI ve çoklu antipsikotik kullanımı daha yüksekti. Daha uzun kalış süresini öngören faktörler arasında antipsikotik, duygudurum dengeleyici, aynı sınıftan birden fazla ilaç (birden fazla antipsikotik ve antidepresan) kullanımı ve EKT ve TMS gibi ileri tedavilerin uygulanması yer almaktadır. Sonuç: Çocuk ve ergenlere antipsikotik, duygudurum dengeleyici ve özellikle çoklu antipsikotik ve antidepresan reçete edildiği durumlarda, EKT ve TMS gibi tedavi protokollerinin zamanında uygulanması, hastanede yatış süresini azaltmada ve uzun süreli yatışları kısaltmada etkili olabilir.
