YÜCEL KILIÇ, MÜZEYYEN ASLANER AK
Ağrı Tıp Fakültesi Dergisi - 2025;3(2):68-73
Amaç: Yapılan çalışmalar dislipideminin, malignitelerin ortaya çıkmasında bir risk faktörü olabileceğini göstermektedir. Bu çalışmada hematolojik malignite tanısı alan hastaların tanı anındaki lipid parametreleri değerlendirilerek hematolojik malignite ile ilişkileri ve parametrelerin hastalığın remisyonu ve remisyon süresi üzerine etkileri araştırılmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya ortalama yaşları 66.1±13.9 yıl olan 68 erkek, 63 kadın hasta dahil edildi. 2015-2021 yılları arasında periferik yayma, kemik iliği ve lenf bezi biyopsi sonucu hematolojik malignite tanısı alan hastaların HDL, LDL, TG ve TK değerleri retrospektif olarak tarandı. Kolesterol seviyeleri ile hematolojik maligniteler arasındaki bağlantı araştırıldı. Veriler istatiksel olarak analiz edildi ve p<0,05 olan değerler anlamlı kabul edildi. Bulgular: Hastaların %12,9’u akut lösemi, %25,1’i kronik lösemi, %32’si multiple myelom ve %29,7’si lenfoma tanısına sahipti. Hastaların %40,5’i remisyonda iken, %59,5’i de nüks kliniğinde idi. Remisyondaki hastaların HDL değerleri, nüks grubunda bulunan hastalara göre anlamlı ölçüde daha düşüktü. Fakat LDL, TG ve TK değerleri ile remisyon ve nüks grupları arasında anlamlı bir ilişki bulunamadı. Sonuç: Literatürdeki bazı çalışmalarda düşük HDL seviyesi hematolojik malignite gelişme riskini arttırdığı, aynı zamanda hematolojik maligniteye sahip hastalarda düşük HDL seviyesinin sağ kalımı azalttığı ve yüksek HDL seviyesinin ise nüks gelişme riskini azalttığı gösterilmiştir. Bizim çalışmamızda ise hematolojik malignite tanı grupları ile lipid seviyeleri arasında ilişki saptanmamakla beraber, nüks kliniğindeki hastalarda HDL seviyesinin remisyon grubuna göre daha yüksek olduğu gösterilmiştir.
