Şebnem BİLGİÇ, İdil ŞAHİN
Nefroloji Hemşireliği Dergisi - 2025;20(3):179-190
Amaç: Çalışma, hemodiyaliz tedavisi uygulanan hastalarda hasta aktiflik düzeyi ile konfor düzeyi arasındaki ilişkiyi belirlemek amacı ile gerçekleştirildi. Gereç ve Yöntem: Tanımlayıcı ve ilişki arayıcı tasarıma sahip bu araştırma, 15.01.2025-15.05.2025 tarihleri arasında bir üniversite hastanesinin hemodiyaliz ünitesinde yürütüldü. Araştırmaya 142 hasta katıldı. Veriler Kişisel Bilgi Formu, Hasta Aktiflik Düzeyi Ölçüm Aracı ve Hemodiyaliz Konfor Ölçeği kullanılarak toplandı. Verilerin analizinde tanımlayıcı ve karşılaştırmalı istatistikler, korelasyon analizleri kullanıldı. Bulgular: Katılımcıların %58,5'i erkek, %56,3'ü evli idi. Yaş ortalaması 45,97+/-13,01 yıl, diyaliz süresi ortalaması ise 22,57+/-28,44 ay idi. Hasta Aktiflik Düzeyi Ölçüm Aracı puan ortalaması 70,45+/-25,59; Hemodiyaliz Konfor Ölçeği toplam puan ortalaması 33,84+/-8,17 olarak saptandı. Konfor ölçeğinin Rahatlama ve Üstesinden Gelme alt boyut puan ortalamaları sırasıyla 10,69+/-3,04 ve 23,15+/-5,74 idi. Hasta aktiflik düzeyi ile konfor düzeyi arasında orta düzeyde pozitif yönde anlamlı bir ilişki bulundu (r=0,540, p<0,05). Sonuç: Araştırma bulguları, hemodiyaliz hastalarının aktiflik ve konfor düzeylerinin ortalamanın üzerinde olduğunu ve aktiflik düzeyi arttıkça konfor düzeyinin de arttığını göstermektedir. Bu doğrultuda, klinik bakımda hastaların aktifliklerini artıracak girişimlerin teşvik edilmesi, psiko-sosyal destek ve konforu yükseltici uygulamaların gerçekleştirilmesi, ayrıca eğitim ve danışmanlık hizmetleriyle bireylerin kendi bakım süreçlerine etkin katılımının sağlanması önerilmektedir.
