HEMŞİRELERİN ÇALIŞMA ORTAMLARINI DEĞERLENDİRMELERİ İLE TIBBİ HATAYA EĞİLİM DÜZEYLERİ ARASINDAKİ İLİŞKİ

CİHAN VOLKAN KIZILKEÇİ, FATMA ER

Bandırma Onyedi Eylül Üniversitesi Sağlık Bilimleri ve Araştırmaları Dergisi - 2025;7(2):362-372

 

Amaç: Bu araştırmanın amacı, hemşirelerin çalışma ortamlarını değerlendirmeleri ile tıbbi hataya eğilim düzeyleri arasındaki ilişkiyi belirlemektir. Gereç ve Yöntem: Kesitsel türde yapılan bu araştırmanın evrenini, Malatya ilinde bir Üniversite Hastanesi’nde çalışan hemşireler oluşturmaktadır. Araştırmada evrenin tamamına ulaşılması amaçlandığından, örneklem büyüklüğü hesaplanmadı ve herhangi bir örneklem seçim yöntemi kullanılmadı. Araştırmaya gönüllü olarak katılan 219 hemşire ile araştırma tamamlandı. Veriler, “Kişisel Bilgi Formu”, “Hemşirelik İş İndeksi-Hemşirelik Çalışma Ortamını Değerlendirme Ölçeği” ve “Tıbbi Hataya Eğilim Ölçeği” ile toplandı. Bulgular: Araştırmaya katılan hemşirelerin “Hemşirelik İş İndeksi Ölçeği” toplam puan ortalaması 2.3 ± 0.57 olarak hesaplanmış ve hemşirelerin çalışma ortamına yönelik değerlendirmeleri orta düzeyde saptandı. “Tıbbi Hataya Eğilim Ölçeği” toplam puan ortalaması 227.86 ± 28.66 olarak hesaplanmış ve hemşirelerin tıbbi hataya eğilim düzeylerinin düşük olduğu belirlendi. “Hemşirelik İş İndeksi-Hemşirelik Çalışma Ortamını Değerlendirme Ölçeği” ile “Tıbbi Hataya Eğilim Ölçeği” arasında pozitif yönde zayıf düzeyde önemli bir ilişki bulundu. Sonuç: Hemşirelerin çalışma ortamlarını değerlendirmelerinin orta düzeyde, tıbbi hataya eğilimlerinin ise düşük düzeyde olduğu ve çalışma ortamı değerlendirmeleri olumlu yönde artıkça tıbbi hata yapma eğilimlerinin azaldığı belirlendi.