Mehmet GÜLŞEN, Ayşe KARADAŞ, Nurşah TATOĞLU
Balıkesir Sağlık Bilimleri Dergisi - 2026;15(2):433-442
Amaç: Bu çalışma, hemşirelerin algıladıkları iş bölünmesi, iş stresi ve genel iş doyumu düzeylerini belirlemeyi; bu değişkenler arasındaki ilişkileri incelemeyi ve demografik ile mesleki özelliklere göre farklılıkları değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Gereç ve Yöntem: Analitik kesitsel tasarımda yürütülen araştırmanın örneklemini, Türkiye'nin batısında yer alan bir üniversite hastanesinde görev yapan 225 hemşire oluşturmuştur. Veriler, Tanıtıcı Bilgi Formu, Hemşirelikte İşin Bölünmesi Ölçeği, Genel İş Stresi Ölçeği ve Genel İş Doyumu Görsel Analog Skalası aracılığıyla Mayıs -Haziran 2025 tarihleri arasında toplanmıştır. Verilerin analizinde IBM SPSS v.30 programı kullanılmış; tanımlayıcı istatistikler, gruplar arası fark testleri ve basit doğrusal regresyon analizlerinden yararlanılmıştır. Bulgular: Hemşirelerin iş bölünmesi (M = 3.57, SD = 1.08) ve genel iş doyumu (M = 5.25, SD = 2.36) düzeyleri orta seviyede iken iş stresi (M = 2.8 5, SD = 0. 89) düzeylerinin ortalamanın altında olduğu belirlenmiştir. Çeşitli demografik ve mesleki özelliklere göre bu değişkenlerde anlamlı farklar bulunmuştur. Regresyon analizine göre, iş bölünmesindeki her bir birimlik artış iş stresinde 0.195 birimlik bir artışa (R² = 0.056) ve genel iş doyumunda 0.397 birimlik bir azalmaya (R² = 0.033) yol açmaktadır. Sonuç: Hemşirelerin iş bölünmesi arttıkça, iş stresi artmakta ve genel iş doyumu azalmaktadır. Sağlık kurumları yöneticilerinin iş bölünmesini azaltmaya yönelik düzenlemeler yapması önerilmektedir.
