Dilek ŞEN, Hülya KAYA
Bandırma Onyedi Eylül Üniversitesi Sağlık Bilimleri ve Araştırmaları Dergisi - 2026;8(1):45-55
Amaç: Araştırma hemşirelerin kanıta dayalı hemşireliğe yönelik tutumu ile öğrenmeye yönelik inançları arasındaki ilişkiyi incelemek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Gereç ve Yöntem: Araştırma İstanbul Avrupa yakasındaki, büyük ölçekli eğitim ve araştırma hastanelerinde çalışan (N: 4200) ve evreni bilinen örneklem hesaplama yöntemiyle belirlenen 352 hemşire ile gerçekleştirilmiştir. Veriler "Bilgi Formu", "Kanıta Dayalı Hemşireliğe Yönelik Tutum Ölçeği" ve "Öğrenmeye Yönelik İnanç Ölçeği" ile toplanmıştır. Verilerin analizinde yüzde, minimum, maksimum, ortalama ve standart sapma analizleri, iç tutarlılık analizi, normal dağılımda varyans katsayısı analizi, Shapiro-Wilk, Student t, Tek yönlü varyans analizi testi kullanılmıştır. Bulgular: Hemşirelerin yaş ortalamasının 26.89 +/- 4.61 yıl, çoğunlukla kadın (%78.0), lisans mezunu (%79.7), 2-5 yıl (%40.0) mesleki deneyimlerinin olduğu, servis hemşiresi (%81.7) olarak çalıştıkları saptanmıştır. Kanıta dayalı hemşireliğe yönelik eğitim almadıkları (%84.2), hemşirelik uygulamalarında en sık (%93.5) okulda edindikleri bilgilerden yararlandıkları bulunmuştur. "Hemşirelerin Kanıta Dayalı Hemşireliğe Yönelik Tutum Ölçeği"nden 55.69 +/- 8.14, "Öğrenmeye Yönelik İnanç Ölçeği"nden 120.88 +/- 13.17 puan aldıkları saptanmıştır. Hemşirelerin öğrenme inançlarından en yüksek puanın (43.94 +/- 5.80) sosyal yapılandırmacılık alt boyutunda olduğu bulunmuştur. Kanıta Dayalı Hemşireliğe Yönelik Tutumu ile Öğrenmeye Yönelik İnançları arasında kanıta dayalı hemşirelikle ilgili duygular, kanıta dayalı uygulama niyeti, inanç ve beklentiler alt boyutları arasında zayıf-pozitif yönde, radikal yapılandırmacı alt boyutuyla negatif yönde ilişki olduğu (p< .05; p< .01 ve p< .001) bulunmuştur. Sonuç: Araştırmada, hemşirelerin Kanıta Dayalı Hemşireliğe Yönelik Tutumlarının geliştirilmesine ilişkin sosyal yapılandırmacı yaklaşıma dayalı eğitimlerin yapılması önerilmektedir.
