ELVAN YILMAZ AKYÜZ
Ege Klinikleri Tıp Dergisi - 2019;57(1):8-12
Amaç: Bu çalışma eğitim ve araştırma hastanesinde çalışan hemşirelerin hastane malnütrisyonu tanı ve tedavisi hakkında farkındalık düzeylerini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Gereç ve Yöntem: Tanımlayıcı tipte yapılan bu araştırmaya, iki farklı eğitim ve araştırma hastanesinde 6 aydan fazla çalışan ve ankete katılmayı kabul eden, 2014 yılı Ekim ayında 364, 2016 yılı Ekim ayında 370 hemşire katılmıştır. Hemşirelerin malnütrisyon farkındalık düzeylerini ölçmek için araştırmacı tarafından geliştirilen 13 soruluk anket kullanılmıştır. Bulgular: Hemşirelerin 2014 yılında %77.2’ sinin malnütrisyon tanı ve tedavisine yönelik herhangi bir eğitim almadıkları, bu oranın 2016 yılında %45.7’ ye düştüğü belirlenmiştir (p<0.05). Hastanede yatan hastanın olması gereken vücut ağırlığını hesaplamayı bilenlerin oranı anlamlı olarak artmıştır (p<0.05). Hastanın alması gereken günlük kaloriyi hesaplayabilirim diyenlerin ve pratik yoldan (kg/kcal) hesaplamayı tercih edenlerin oranında anlamlı fark bulunmuştur (p<0.05). Hastanın alması gereken günlük besin miktarının ne kadarını aldığını sorgulayanların, malnütrisyonu belirlemede kullanılan bir tarama ölçeği bilenlerin, daha önce malnütrisyon tedavisi yaptıklarını belirtenlerin oranı anlamlı şekilde artmıştır (p<0.05). Malnütrisyon tedavisi ile ilgili bir eğitime ihtiyacı olduğunu düşünen hemşirelerin oranı anlamlı olarak azalmıştır (p<0.05). Sonuç: Araştırmamızda malnütrisyon farkındalığının yıllar içinde arttığı saptanmıştır. Hastanelerde nütrisyon eğitimleri hizmet içi eğitim programlarında yer almalı ve zorunlu olmalıdır.
