HEMŞİRELİK ÖĞRENCİLERİNİN COVID-19 SÜRECİNDE YAŞAM DOYUMU, PSİKOLOJİK DAYANIKLILIK, SANAL ORTAM YALNIZLIĞI VE SOSYODEMOGRAFİK DEĞİŞKENLERİ ARASINDAKİ İLİŞKİLER

YEŞİM CEYLANTEKİN, HAMİDE NUR ÇEVİK ÖZDEMİR, DİLEK ÖCALAN, İBRAHİM KILIÇ

İzmir Katip Çelebi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi - 2024;9(3):349-355

 

Amaç: Bu çalışmanın amacı hemşirelik öğrencilerinin COVID-19 pandemisi sürecinde yaşam doyumu, psikolojik dayanıklılık ve sanal ortam yalnızlık düzeylerini değerlendirmek ve sosyodemografik değişkenler ile arasındaki ilişkileri incelemektir. Gereç ve Yöntem: Tanımlayıcı, kesitsel ve ilişki arayıcı bir çalışmadır. Araştırma Sağlık Bilimleri Fakültesi Hemşirelik Bölümü’nde öğrenim gören 321 öğrenci ile gerçekleştirilmiştir. Veriler bilgi formu, Yaşam Doyumu Ölçeği, Psikolojik Dayanıklılık Ölçeği ve Sanal Ortam Yalnızlık Ölçeği kullanılarak değerlendirildi. Verilerin analizinde frekans, yüzde, t-testi, ANOVA ve korelasyon analizi kullanılmıştır. Bulgular: Hemşirelik öğrencilerinin toplam puan ortalamaları Yaşam Doyumu Ölçeği’nden (13,520 ± 4,348), Psikolojik Dayanıklılık Ölçeği’nden (38,498 ± 7,353) ve Sanal Ortam Yalnızlık Ölçeği’nden (46,467 ± 9,100) idi. Yaşam Doyumu Ölçeği ve Sanal Ortam Yalnızlık Ölçeği arasında orta derecede negatif bir korelasyon (r = -0,412), Yaşam Doyumu Ölçeği ve Psikolojik Dayanıklılık Ölçeği arasında orta derecede pozitif bir korelasyon (r = 0,412) ve Psikolojik Dayanıklılık Ölçeği ile Sanal Ortam Yalnızlık Ölçeği arasında zayıf bir pozitif korelasyon (r = 0,331) bulundu Sonuç: Çalışma sonuçlarına göre, COVID-19 pandemi sürecinde hemşirelik öğrencilerinin yaşam doyumu, psikolojik dayanıklılığı ve sanal ortam yalnızlığı arasında ilişki olduğu saptanmıştır.