AMİNE TERZİ
Artuklu Health - 2025;5(2):1-8
Giriş: Son yıllarda öğrencilerin derslerdeki etkileşimini artırmak amacıyla teknoloji tabanlı dijital uygulamaların kullanımı giderek artmaktadır. Bu çalışmanın amacı hemşirelik öğrencilerinin derslerde etkileşimli dijital uygulamaların kullanımına ilişkin görüş ve tutumlarının belirlenmesidir. Yöntem: Çalışmada nicel ve nitel araştırma yöntemleri bir arada kullanılmıştır. Veriler öğrenci bilgi formu ve yarı yapılandırılmış soru formu vasıtasıyla toplanmıştır. Araştırma Türkiye’deki bir devlet üniversitesinin hemşirelik bölümünde yapılmış olup, araştırmanın örneklemini 314 hemşirelik öğrencisi oluşturmuştur. Nicel verilerin değerlendirilmesinde SPSS 26.0 programı kullanılmıştır. Nitel veriler ise tematik analiz yöntemiyle değerlendirilmiştir. Bulgular: Araştırmaya katılan öğrencilerin %62.1’i kadın olup, yaş ortalaması 21.14±1.45 olarak saptanmıştır. Öğrencilerin %54.1’i etkileşimli dijital uygulamaları bildiğini ifade etmiştir. Bu öğrenciler içerisinde yapılan değerlendirmede; öğrencilerin %63,5’i etkileşimli dijital uygulamaların en beğendiği yönünü “soru çözmeyi eğlenceli hale getirmesi”, en beğenmediği yönünü ise %46.5 oranında “zor sorularda düşünmek için yeterli süre olmaması” olarak belirtmiştir. Öğrencilerin %50.3’ü bu uygulamalar kullanıldığında dersi anlamanın daha kolay olacağını, %47,8’i öğrenmenin daha eğlenceli hale geleceğini düşündüğünü ifade etmiştir. Tematik analiz sonucunda ise öğrencilerin yanıtlarına yönelik sekiz tema oluşturulmuştur. Sonuç: Etkileşimli dijital uygulamaların çağımıza uygun şekilde derslere entegre edilmesiyle öğrenme çıktılarının beklendik düzeye gelebileceği ve hemşirelik eğitiminin kalitesinin artacağı düşünülmektedir. Bu uygulamaların öğretim üyeleri tarafından aktif kullanımı desteklenmelidir.
