Nimet ATEŞ, Berra YAĞCI, Beyza ÇELİKKOL, Büşra ATEŞ, Peteknaz YİĞİT
Acıbadem Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi - 2026;17(3):0-0
Amaç: Bu çalışmanın amacı, hemşirelik öğrencilerinin klinik uygulamaları sırasında hemşirelere yönelik tutumlarını değerlendirmektir. Yöntem: Bu tanımlayıcı, kesitsel çalışma, bir vakıf üniversitesinin hemşirelik programından 197 öğrenciyi kapsamıştır. Veriler, "Sosyo-Demografik Bilgi Formu" ve "Klinik Uygulama Sırasında Hemşirelere Yönelik Tutum Ölçeği" kullanılarak toplanmıştır. Veriler IBM SPSS 27.0 ile analiz edilmiştir. 0,05'ten küçük bir p değeri istatistiksel olarak anlamlı kabul edilmiştir. Bulgular: Öğrenciler, klinik uygulama sırasında hemşirelere karşı orta düzeyde olumlu tutumlar sergilemiştir (Ortalama = 93,64; Standart sapma = 26,06). Öğrenciler öğrenim yıllarında ilerledikçe, genel tutum puanları ve "işbirliği ve anlayış" kategorisindeki puanları önemli ölçüde artmıştır. Erkek öğrenciler, tüm tutum alt kategorilerinde kadın öğrencilerden daha yüksek puan almıştır. Ek bir işte çalışan öğrenciler, ek iş yapmayanlara kıyasla "mesleki gelişim" kategorisinde daha düşük puan almıştır. Dördüncü sınıf stajyer öğrencilerinden bire bir mentorluk alanların, bu desteği almayanlara göre genel tutum puanları önemli ölçüde daha yüksekti. Sonuç: Bire bir mentorluk, öğrenciler ve hemşireler arasındaki profesyonel ilişkiyi geliştirmeye ve klinik uygulamadan duyulan memnuniyeti artırmaya yardımcı olur.
