Miyase AVCI, Ahmet AVCI
Sağlık Bilimlerinde Değer - 2026;16(1):76-82
Amaç: Bu çalışma hemşirelik öğrencilerin in hemşirelik eğitimleri boyunca algıladıkları klinik stres düzeyi ile mesleki hazırlıkları arasındaki ilişkiyi incelemek amacıyla yapılmıştır. Gereç ve Yöntemler: Araştırma tanımlayıcı ve ilişkisel bir çalışma olup 98 hemşirelik dördüncü sınıf öğrencisi ile tamamlanmıştır. Verilerin toplanmasında Öğrenci Kişisel Bilgi Formu, Casey -Fink Uygulamaya Hazırlık Ölçeği ve Hemşirelik Öğrencilerinin Klinik Stresör Algıları Ö lçeği kullanılmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde frekans , yüzde, ortalama, standart sapma, bağımsız örneklem t -testi ve Pearson korelasyon analizi kullanılmıştır. Anlamlılık düzeyi p<0.05 olarak kabul edilmiştir. Bulgular: Çalışmada hemşirelik öğrencilerinin Casey -Fink Uygulamaya Hazırlık Ölçeği puanı 42,85+/-6,30 ve Hemşirelik Öğrencilerinin Klinik Stresör Algıları Ölçeği toplam puan ortalaması 86,32+/-13,48 olarak bulunmuştur. Yaş, alınan teorik dersler ve klinik uygulamalara yönelik öğrencilerin değerlendirmeleri ile teorik ders -klinik uygulama uyumuna verdikleri puanlar ve diğer sağlık profesyonelleri ile ortak çalışma yapma ile öğrencilerin hazırlıkları arasında anlamlı ilişki bulunmuştur. Not ortalamasının artması (p<0.05) ve kadın olma (p<0.005 ) algılanan klinik stres puanlarını arttıran faktörlerdir. Sonuç: Çalışmamızda öğrencilerin mesleki hazırlık ve klinik stres algı düzeyleri ortalamanın üzerinde bulunmuştur. Öğrencilerin mesleki hazırlık düzeyini arttırmak için teorik dersler ile klinik uygulamalar arasındaki uyumun sağlanması, klinik uygulamalarda diğer sağlık profesyonelleri ile ortak çalışma yapma yollarının araştırılması ve klinik uygulama süresince sorun çözme gibi stresi azaltacak davranışların teşvik edilmesi önerilmektedir.
