Beyhan GÜVERCİN, Ceren KONCA SEFEROĞLU, Arif Mansur COŞAR
Güncel Gastroenteroloji - 2025;27(3):111-118
Hepatorenal sendrom, ileri evre karaciğer hastalığı olan bireylerde görülen ve yapısal böbrek hasarı olmaksızın gelişen potansiyel olarak geri dönüşlü bir böbrek fonksiyon bozukluğudur. Hepatorenal sendromun patofizyolojisinde, tanımında ve sınıflandırılmasındaki son güncellemeler, hepatorenal sendrom tip-1 için isimlendirme ve tanı kriterlerinin tamamen revize edilmesine yol açmış ve hepatorenal sendrom-akut böbrek hasarı olarak yeniden adlandırılmıştır. Hepatorenal sendrom, splanknik kan akımının artması, çeşitli vazokonstrüktör faktörlerinin aktivasyonu, böbrek histolojik anormallikleri olmadan renal arterlerin şiddetli vazokonstrüksiyonu, nitrik oksit disfonksiyonu ve sistemik inflamasyon nedeniyle böbrek fonksiyonlarının bozulması ile karakterizedir. Hepatorenal sendromun tanısını koymak, yapısal akut böbrek hasarını fonksiyonel akut böbrek hasarından net bir şekilde ayıran spesifik tanı biyobelirteçlerinin olmaması nedeniyle halen zordur. Hepatorenal sendromun optimal tedavisi karaciğer naklidir. Karaciğer nakline kadar geçen sürede tedavi seçenekleri arasında terlipressin gibi vazokonstrüktör ajanlar, albümin ve transjuguler intrahepatik portosistemik şant yer almaktadır. Farmakolojik tedaviye yanıt vermeyen veya hipervolemi, üremi, elektrolit dengesizlikleri olan hastalarda, renal replasman tedavisi karaciğer transplantasyonuna kadar köprü tedavisi olarak uygulanabilmektedir. Bu derlemede güncel veriler eşliğinde hepatorenal sendromun tanı kriterleri ve tedavi yaklaşımlarının anlatılması amaçlanmıştır.
