Türk Medline
ADR Yönetimi
ADR Yönetimi

HİATAL HERNİDE LAPAROSKOPİK GİRİŞİMLER: ARDIŞIK 51 OLGUNUN ANALİZİ

ABDULLAH YILDIZ, HANİFE ŞEYDA ÜLGÜR, SIRMA MİNE TİLEV

Haydarpaşa Numune Medical Journal - 2021;61(2):134-138

Sağlık Bilimleri Üniversitesi, Ümraniye Eğitim ve Araştırma Hastanesi, Genel Cerrahi Kliniği, İstanbul

 

GİRİŞ ve AMAÇ: Disfaji ve yutma bozuklarının benign nedenleri saptamaya yönelik çalışmalar teknolojik gelişmelerin katkısıyla, günümüzde yeme bozukluklarının etiyolojisi konusunda ciddi gelişmeler sağlamıştır. Etyolojide sık görülen nedenlerden biri hiatal herniler olup, günümüzde hem patofizyolojisinin anlaşılmasında ve hem tedavisinde ciddi gelişmeler olmuştur. Bu çalışmada hiatal herni nedeniyle laparoskopik onarım yapılan 51 olgunun sonuçlarını literatur eşiliğinde değerlendirmeyi amaçladık. YÖNTEM ve GEREÇLER: SBÜ Ümraniye Eğitim ve Araştırma Hastanesi Genel Cerrahi Kliniği’nde Eylül 2015 ile Ekim 2019 tarihleri arasında gastro-özofageal reflü ve hiatal herni nedeniyle laparoskopik olarak tek genel cerrahi uzmanı tarafından Nissen fundoplikasyon ve Toupet fundoplikasyon operasyonu yapılan hastalar çalışmaya retrospektif olarak dahil edildi. Her olgunun demografik özellikleri, şikayetleri, ek hastalıkları, hiatal herninin tipi, geçirilmiş operasyon, cerrahi sonrası erken ve geç dönem komplikasyon parametreleri değerlendirildi. Elde edilen sonuçlar, Windows için SPSS v21 programında yüzdelik analizler açısından değerlendirilerek sonuçlar tablolar ve grafikler eşliğinde sunuldu. BULGULAR: Nissen fundoplikasyon ve Toupet Fundoplikasyon operasyonu yapılan 51 olgu çalışmaya dahil edildi. Olguların yaş ve cinsiyet açısından değerlendirilmesinde, tüm hastaların yaş ortalaması 50.61 ± 1.62 yıl olup, 23 erkek hastanın yaş ortalaması 48.30 ± 2.69 yılken, 28 Kadın hastanın yaş ortalaması 52.5 ± 1.93 yıldı. Olguların biri hariç hepsine Nissen fundoplikasyon uygulandı. Hastaların tanıdan ameliyata kadar geçen süresi 440, 50 ± 128, 30, ameliyat sonrası yatış süresi 2.24 ± 0.28 gündü. Hastaların 4’ünde intraoperatif komplikasyon (2 hastada plevra defekti, 1 hastada karaciğer yaralanması, 1 hastada cilt altı amfizem), 1’inde erken dönem atelektazi gelişirken 1 hastada postoperatif kardiak nedenle 2. günde mortatilite gelişti. 6.ayda yapılan kontrol endoskopilerinde bir hastada nüks saptanırken diğer hastalarda herhangi bir patolojiye rastlanmadı. TARTIŞMA ve SONUÇ: Hiatal herni, hayat kalitesini düşüren ve sık karşılaşılan bir benign patolojidir. Laparoskopik cerrahi onarımın yeterli deneyim sonrası güvenle uygulanabilecek efektif bir yöntem olduğunu düşünmekteyiz.