Neşe AYŞİT, Esra ALTINTAŞ
Nöropsikiyatri Arşivi - 2026;63(1):598-605
Giriş ve Amaç: Tümör-nöron etkileşimleri, kanserin ilerlemesi, invazyonu ve metastazında önemli bir rol oynamaktadır. Bu çalışmada, meme kanserinde tümör agresifliği ve hipoksinin nöronal yeniden yapılanma üzerindeki etkilerinin araştırılması amaçlanmıştır. Yöntem: Yüksek metastatik potansiyele sahip 4T1 ve daha az agresif EMT6 meme kanseri hücreleri ile bu hücrelere ait koşullandırılmış ortamların, normoksik ve hipoksik koşullar altında dorsal kök ganglionu (DRG) akson uzaması üzerindeki etkileri incelendi. Toplam sekiz deney grubu analiz edildi. Akson uzunlukları NeuronJ yazılımı kullanılarak üç bağımsız deneyde ölçüldü. İstatistiksel analizler tek yönlü varyans analizi (ANOVA) ve Tukey post-hoc testi ile gerçekleştirildi. Bulgular: Normoksik koşullar altında 4T1 hücrelerinin en belirgin akson uzamasını indüklediği gözlendi. Hipoksi ise tüm deney gruplarında nöral uzantı gelişimini baskıladı. Ayrıca, yalnızca koşullandırılmış ortamların doğrudan ko-kültürlere kıyasla daha zayıf etkiler oluşturduğu belirlendi; bu durum, doğrudan hücre-hücre etkileşimlerinin önemini ortaya koydu. Sonuç: Bu çalışma, tümör agresifliği ve oksijen düzeylerinin meme kanserinde nöronal yeniden yapılanmayı farklı şekillerde düzenlediğini göstermektedir. Elde edilen bulgular, tümör-nöron etkileşiminin meme kanseri tedavisinde potansiyel bir terapötik hedef olabileceğini düşündürmektedir.
