BORA BALUN, YILMAZ OLCAY, DURDANE YILMAZ GÜVEN
Genel Tıp Dergisi - 2024;34(4):525-535
Amaç: Hizmet ederek öğrenme yaklaşımının etkililiğini belirlemek amacıyla yürütülen çalışma, Türkiye’de faaliyet gösteren bir devlet üniversitesinin sağlık bilimleri fakültesi 2. sınıf hemşirelik öğrencileri ile 2022-2023 eğitim-öğretim yılı güz döneminde (14 hafta) yapılmıştır. Gereç ve Yöntem: Karma yöntem kullanılarak yapılan bu çalışmada nicel araştırmanın örneklem grubu 132 öğrenciden oluşmuştur. Bu amaçla geçerliliği ve güvenirliği kanıtlanmış “Bireysel ve Sosyal Sorumluluk Ölçeği ve Hizmet Ederek Öğrenme Ölçeği” kullanılmıştır. Araştırmanın nitel kısmı çalışmanın tamamına katılan 10 katılımcı ile gerçekleştirilmiş olup yarı yapılandırılmış anket kullanılmıştır. Araştırmanın nitel kısmında ise katılımcıların hizmet ederek öğrenme sürecinde edindikleri deneyimler aracılığıyla derinlemesine bilgi edinmesi amaçlanmıştır. Bulgular: Araştırmaya katılan öğrencilerin Bireysel ve Sosyal Sorumluluk Ölçeği’nin ön test uygulamasında ortalama puanının 58,51±17,59, son test uygulamasında ise 62,59±10,13 olduğu belirlenmiştir. Ayrıca öğrencilerin hizmet ederek öğrenme toplam ölçeğinden ön testte aldıkları puanların ortalaması 82,78±13,88; Son testte aldıkları puan ortalamasının 86,00±10,69 olduğu saptanmıştır. Araştırmanın nitel verileri, hizmet ederek öğrenme yaklaşımının katılımcıların toplum için çalışmasının önemine dair içgörülerinin gelişmesine olumlu katkıda bulunduğunu, sosyal çeşitliliği anlamalarına yardımcı olduğunu, sosyal becerilerinin gelişmesine yardımcı olduğunu ve sorumluluk duygularının arttığını göstermektedir. Sonuç: Hizmet ederek öğrenme, öğrencilerin mesleki ve sosyal sorumluluk bilgilerini ve bilgi-beceritutumlarına ilişkin öz değerlendirmelerini olumlu yönde etkilemiştir. Hemşireliğin mesleki ve sosyal sorumluluğunu öğretmek için hizmet ederek öğrenme yaklaşımının kullanılması önerilmektedir.
