Sevil YILMAZ, Nurten ALAN, Keziban BABADAĞ
Geriatrik Bilimler Dergisi - 2026;9(1):31-40
Amaç: Uyuz enfestasyonu doğal afetler ve geç alınan önlemler nedeniyle dünya çapında hızla yayılmaktadır. Özellikle huzurevleri gibi yerleşim alanlarında ve yaşlılarda sıklıkla görülmektedir. Bu çalışmanın amacı, huzurevlerinde çalışan hemşirelere verilen uyuz eğitiminin etkisini incelemektir. Gereç ve Yöntemler: Çalışma, tek gruplu ön eğitim ve eğitim sonrası tasarıma sahip yarı deneysel bir çalışma olarak planlanmıştır. Çalışmanın evrenini Türkiye, İzmir'deki beş farklı huzurevinde çalışan hemşireler oluşturmaktadır (n=42, yanıt oranı %91,1). Veriler 6 soruluk sosyodemografik anket ve 10 soruluk uyuz bilgi anketi kullanılarak toplanmıştır. Veriler yüz yüze görüşmelerle toplanmış ve SPSS 26.0 kullanılarak istatistiksel olarak analiz edilmiştir. Bulgular: Üç erkek ve 39 kadın olmak üzere toplam 42 hemşire anketi tamamlamıştır. Çalışmaya katılan hemşirelerin yaş ortalaması 35,04+/-10,55 yıldır. Hemşirelerin en düşük bilgi puanı, uyuzun el sıkışma yoluyla bulaşıp bulaşmadığı bilgisiydi (n=26, %61,9). Hemşireler, bilgi kaynağı olarak en çok huzurevlerindeki eğitimden (n=16, %38,1) yararlandıklarını bildirdiler. Hemşireler, uyuzun en çok parmak araları (n=25, %59,52) arasında lezyonlu olduğunu belirttiler. Sonuç: Bu çalışma, huzurevlerinde görev yapan hemşirelerin uyuz enfestasyonu konusundaki bilgi düzeylerinin yetersiz olduğunu ortaya koymuştur. Özellikle bulaşma yolları ve lezyon bölgeleriyle ilgili temel bilgilerde eksiklikler gözlenmiştir. Elde edilen bulgular, hemşirelerin uyuz gibi bulaşıcı hastalıklarla mücadelede daha donanımlı olmaları gerektiğini göstermektedir. Bu nedenle, huzurevlerinde görev yapan hemşirelere yönelik düzenli ve kapsamlı eğitim programlarının hayata geçirilmesi büyük önem taşımaktadır. Hemşirelerin güncel bilgi ve uygulamalarla desteklenmesi, uyuz salgınlarının önlenmesinde ve kontrol altına alınmasında kritik bir rol oynayacaktır.
