Ayfer GÜNEŞ, Gülay YILDIRIM, Lale YACAN
Sağlık ve Hemşirelik Yönetimi Dergisi - 2026;13(1):112-124
Amaç: Bu araştırma, bir üniversite hastanesinin iç hastalıkları birimlerinde görev yapan hemşirelerin yıldırma konusuna ilişkin algılarını, deneyimlerini, bu durumun nedenlerini, kişisel ve mesleki etkilerini ve başa çıkma biçimlerini incelemek amacıyla yapılmıştır. Yöntem: Çalışma, nitel araştırma yöntemlerinden durum çalışması deseniyle yürütülmüştür. Veriler, kolayda örnekleme yöntemiyle seçilen 15 hemşireyle yapılan yarı yapılandırılmış görüşmeler aracılığıyla toplanmıştır. Görüşme soruları, alan yazın doğrultusunda hazırlanmış ve yıldırma algısı, yaşadıkları yıldırma türleri, nedenleri, etkileri ve başa çıkma biçimlerini içermektedir. Görüşmeler hemşire odasında yüz yüze yapılmış; ses kayıtları çözümlenmiş ve içerik analizi yöntemi ile değerlendirilmiştir. Bulgular: Verilerin incelenmesi sonucunda altı ana tema; yıldırma tanımına ilişkin algılar, yıldırma deneyimleri, yıldırmaya uğrama nedenleri, kişisel etkiler, çalışma yaşamına etkiler ve başa çıkma biçimleri şeklinde belirlenmiştir. Hemşirelerin büyük çoğunluğu, meslek yaşamlarında yıldırmayla karşılaştıklarını, bunun çoğunlukla psikolojik şiddet ve dikey yıldırma şeklinde ortaya çıktığını belirtmiştir. Yıldırmanın, katılımcılar üzerinde kaygı bozukluğuna, yorgunluk, sosyal dışlanma gibi fiziksel ve duygusal etkiler yarattığı; işine karşı güdülenmesini ve bakım kalitesini olumsuz etkilediği belirtilmiştir. Yıldırmayla başa çıkma yolları arasında; uzak durma, görmezden gelme, sosyal destek alma ve birim değişikliği yapma gibi yolların yer aldığı vurgulanmıştır. Sonuç: Araştırmadan elde edilen sonuçlar hemşirelerin güvenli ve destekleyici bir çalışma ortamına gereksinim duyduğunu açıkça ortaya koymaktadır. Yıldırma çalışan doyumunu, psikolojik iyi oluşu ve bakım kalitesini olumsuz etkilemektedir. Bu nedenle kurumlar, yıldırmayı önlemeye ve bildirim süreçlerini güçlendirmeye yönelik politikalar geliştirmesi gereklidir.
