Münire TEMEL, Gamze ÖZYİĞİT, Nurhan AKKAYA, Ezgi GÜNER, Ahmet EROL, Sabri KAYA
Ege Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Dergisi - 2025;41(3):585-595
AMAÇ: Bu çalışmanın amacı, psikiyatri hastalarının içselleştirilmiş damgalanma ve iyileşme algılarını psikiyatri kliniğindeki terapötik ortam aktivitelerine katılımlarına göre karşılaştırmaktır. YÖNTEM: Çalışma tanımlayıcı ve karşılaştırmalı özellikte olup, Nisan -Aralık 2021 tarihleri arasında bir psikiyatri kliniğinde 100 hasta ile gerçekleştirildi. Veriler, hasta tanıtım formu , terapötik ortam aktivitelerine katılım formu, İyileşme Değerlendirme Ölçeği ve Ruhsal Hastalıklarda İçselleştirilmiş Damgalama Ölçeği kullanılarak toplandı. Klinikteki aktivitelerin %35'inden azına katılan hastalar 'düşük katılım grubu', %35 -70'ine katıla nlar 'orta katılım grubu', %70'inden fazlasına katılanlar ise 'yüksek katılım grubu' olarak kategorize edildi. Veriler IBM SPSS Statistics 24.0 yazılım programında analiz edildi. Tanımlayıcı veriler sayı, yüzde, ortalama ile, değişkenler arasındaki ilişkil er ki-kare testi, bağımsız örneklem t -testi, tek yönlü ANOVA testi ile değerlendirildi. BULGULAR: Hastaların iyileşme değerlendirme ölçeği puanları arasında terapötik ortam aktivitelerine katılımlarına göre fark olmadığı belirlendi (p>0.05). Ancak hastala rın içselleştirilmiş damgalama puanlarının terapötik ortam aktivitelerine katılımlarına göre fark gösterdiği, aktivitelere daha fazla katılan hastaların içselleştirilmiş damgalama düzeyinin daha düşük olduğu belirlendi (p<0.05). Ayrıca hastaların %85'i ter apötik ortam aktivitelerinin tedavilerine katkı sunduğunu bildirdi. Terapötik ortam faaliyetlerinin tedavilerine katkısı olduğunu düşünen hastaların iyileşme değerlendirme ölçeği puanları daha yüksek, içselleştirilmiş damgalama puanları ise daha düşüktü (p <0.05). SONUÇ: Çalışma sonunda, hastaların terapötik ortam aktivitelerine katılımının artmasının iyileşme algısında bir değişiklik yaratmazken, içselleştirilmiş damgalanmayı düşürdüğü anlaşıldı. Hastaların aktivitelerin tedaviye katkısı olduğunu yönelik i nanışları ise hem iyileşme algısı hem de içselleştirilmiş damgalanma açısından önemliydi. Bu sonuçlardan hareketle, hastaların tercihleri de dikkate alınarak hastalara daha fazla yarar sağlayacak aktivitelere yönlendirilmesinin uygun olacağı düşünülmüştü r.
