TUĞBA ÖZÜDOĞRU ÇELİK, SAADET SELİN KOÇ, ELİF YALÇIN, HÜMA BÖLÜK ŞENLİKCİ, NİLÜFER KUTAY ORDU GÖKKAYA
Southern Clinics of Istanbul Eurasia - 2024;35(3):213-218
GİRİŞ ve AMAÇ: İdiyopatik skolyoz (İS), koronal düzlemde 10 dereceden fazla lateral sapma olarak radyografik olarak tanımlanan, sagital ve transvers düzlem değişiklikleriyle kendini gösteren, omurganın üç boyutlu bir deformitesidir. Denge ve yürüme günlük yaşamın en yaygın aktiviteleridir. Çalışmamızda, ilerleme riski azalmış ve eğrilikleri genellikle stabil olan İS bireylerinde eğriliğin denge ve yürüyüş üzerindeki etkisini analiz etmeyi amaçladık. YÖNTEM ve GEREÇLER: Çalışmaya 34 İS hastası ve 34 sağlıklı birey alındı. Tüm katılımcılara sosyo-demografik ve fiziksel özellikleri soruldu. Denge parametreleri, yerleşik kuvvet sensörleri ve tutacakları olan Huber 360 adlı çok eksenli, motorlu bir platform sistemi kullanılarak kaydedildi. Katılımcıların yürüme analizi, Zebris FDM tip 3 (Zebris Medical GmbH, Almanya) yürüme platformu kullanılarak gerçekleştirildi. BULGULAR: Yürüme parametreleri incelendiğinde, adım atma süresi ve yürüme döngüsü süresi İS grubunda kontrol grubuna göre anlamlı olarak yüksekti (sırasıyla, p=0.007 ve p=0.008). Buna karşın, kontrol grubunun sağ ayak yükleme yanıtı ve yürüme hızı skolyoz grubuna göre anlamlı olarak yüksekti (sırasıyla, p=0.006 ve p=0.0003). Gözler kapalıyken stabilite hızı İS grubunda kontrol grubuna göre anlamlı olarak yüksekti (sırasıyla, 14.55±3.5 mm/s ve 12.6±4.6 mm/s, p=0.012). Diğer denge ve yürüyüş özellikleri açısından gruplar arasında anlamlı bir fark gözlenmedi. TARTIŞMA ve SONUÇ: Bu çalışma, İS hastalarında denge ve yürüyüşün etkilendiğini ve skolyozlu bireylerin sağlıklı bireylere göre zayıf denge ve yürüme becerilerine sahip olduğunu ortaya koymuştur. Bu nedenle skolyoz rehabilitasyonunda omurga eğriliklerinden kaynaklanabilecek denge ve yürüyüş sorunlarının mutlaka dikkate alınması gerekmektedir.
