Türk Medline
ADR Yönetimi
ADR Yönetimi

IGA NEFROPATİLİ HASTADA STAPHYLOCOCCUS AUREUS BAKTERİYEMİSİ VE SEFALOSPORİN TOKSİTESİ

YAVUZ AYAR, ALPARSLAN ERSOY, EMEL IŞIKTAŞ SAYILAR, MAHMUT YAVUZ, AHMET BİLGEHAN ŞAHİN, EMİN HALİS AKALIN, SİBEL YORULMAZ GÖKTAŞ

Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi - 2015;41(3):151-154

Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi, Nefroloji Bilim Dalı, Bursa

 

IgA nefropatisi dünya genelinde en sık görülen glomerülonefritler arasında yer almaktadır. Hastalık primer glomerülopati olarak ortaya çıkabileceği gibi hepatobiliyer, otoimmün hastalıklar, bakteriyel ve viral enfeksiyonlar veya neoplaziler gibi sekonder nedenlere bağlı da ortaya çıkabilmektedir. Hastaların % 15-40’ı 10-20 yıl içinde son dönem böbrek yetmezliğine gidecek şekilde, renal disfonksiyonla kendini gösterebilir. IgA nefropatisi tedavisinde omega yağ asitleri, anjiotensin dönüştürücü enzim inhibitörleri (ACE inh.) veya anjiotensin reseptör blokörleri (ARB), hidroksimetil glutaril (HMG) CoA redüktaz inhibitörleri ve immünsüpresif tedavi yer almaktadır. İmmünsüpresif tedaviye direnç oluşabilmekte, renal transplantasyona rağmen hastalık nüks edebilmektedir. Kronik renal yetmezlik gelişen hastalarda renal replasman tedavisinde kateterizasyon sonrası enfeksiyon riski yüksek olup bunlar arasında S. aureus ta yer almaktadır. S. aureus bakteriyemisi sonrası septik emboli, derin doku abseleri, infektif endokardit, septik tromboflebit vb. riski yüksektir. Olgumuzda IgA nefropatisi bağlı kronik renal yetmezlikli hastada gelişen S. aureus enfeksiyonuna sekonder septik kraniyal embo-li ve sefalosporine bağlı ensefalopati gelişimi sunulmuştur.