YAĞMUR İNALKAÇ GEMİCİ, BERFİN CANSEL ATICI, AYŞEGÜL ŞEYMA SARITAŞ, HATİCE MAVİOĞLU
Eskisehir Medical Journal - 2025;6(3):297-303
Amaç : Diyabetes mellitus (DM) ve romatoid artrit (RA), periferik sinir sistemini farklı patofizyolojik mekanizmalarla etkileyerek polinöropatiye (PNP) yol açabilmektedir. Bu çalışmada, DM ve RA hastalarında sinir iletim çalışmalarının karşılaştırılması ve PNP varlığına göre alt g rupların değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Yöntem: 2015 -2025 yılları arasında yapılan retrospektif elektrofizyolojik incelemeler taranarak, 208 DM ve 96 RA hastası dahil edilmiştir. Median, ulnar, sural ve fibular sinirlerde motor ve duysal iletim parametreleri değerlendirilmiştir. Hastalar PNP saptananla r (PNP+) ve saptanmayanlar (PNP -) olarak ikiye ayrılarak analiz edilmiştir. Gruplar arası farklılıklar karşılaştırılmış, risk faktörleri lojistik regresyonla belirlenmiş ve anlamlı parametreler için ROC analizi uygulanmıştır. Bulgular: DM grubunda iletim hızları belirgin şekilde düşük, distal latanslar uzun, amplitüdler azalmıştı (p<0,05). RA grubunda parametreler görece korunmuştu, özellikle amplitüd değerleri DM'ye kıyasla daha yüksekti. PNP+ alt grupta DM hastaları daha ağır etkilenm iş, sural sinir iletim hızının <34,5 m/sn olması DM için RA'dan ayırt edici bulunmuştur (AUC=0,771; spesifite %85,1). RA'da ise PNP daha çok duyusal tipte olup kadın cinsiyetle ilişkiliydi (OR=7,51, %95 GA: 3,36 -16,80). PNP - alt grupta gruplar arasında bel irgin fark izlenmezken, RA'da entrapment/demyelinizan özellikli değişiklikler, DM'de ise subklinik küçük lif tutulumuna işaret eden bulgular dikkat çekmiştir. Sonuç: DM'de yaygın aksonal dejenerasyon, RA'da ise heterojen ve görece hafif nöropati paternleri ön plandadır. Bu farklılıkların ayırıcı tanı ve prognoz öngörüsünde klinik olarak yol gösterici olabileceği, özellikle sural sinir iletim hızının biyobelirteç potan siyeli taşıdığı düşünülmektedir.
