ALİ KEMAL KADİROGLU, KENAN TURGUTALP, ZULFİKAR YILMAZ, DEDE ŞIT, İSMAİL HAMDİ KARA, HASAN KAYABAŞI, MEHMET EMİN YILMAZ
Düzce Tıp Fakültesi Dergisi - 2010;12(1):37-42
Amaç: Osteoporoz; düşük kemik kitlesi, kemikte mikroyapısal dejenerasyon ve yüksek fraktür riskiyle karakterize bir iskelet hastalığıdır. Bu çalışmada amacımız iki yıllık periodda vitamin D tedavisinden sonra Paratiroid hormone düzeyine göre hemodiyaliz ve devamlı ayaktan periton diyaliz tedavisi gören hastalarda osteoporoz sıklığını tespit etmektir. Materyal ve metod: Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Diyaliz Merkezinde diyaliz tedavisi gören 18 HD hastası (12 erkek, 6 kadın) ve 12 SAPD hastası (8 erkek, 4, kadın) çalışmaya alındı. Hastalar aktif vitamin D tedavisi öncesi ve sonrası sol topuk kantitatif ultrasonografi ile ölçülen kemik mineral dansitesiyle değerlendirildi. Biyokimyasal analizler için kan örnekleri aktif vitamin D tedavisi öncesi ve sonrasında 12 saatlik açlık periodundan sonra alındı. Bulgular: Tedavi sonunda kemik mineral dansitesinin T ve Z skorları ile ALP, PTH değeri 120 -250 pg/ml olan grupla birlikte PTH değeri 250 pg/ml‘den fazla olanlarda da yüksek bulundu. Bu değerler PTH değeri 120 pg/ml‘nin altında olanlarda düşük bulundu. Başlangıç Osteoporoz oranı; PTH değeri < 120 pg/ml olanlarda % 23, 120 -250 pg/ml olanlarda % 20 ve 250 pg/ml‘den büyük olanlarda ise % 20 olarak saptandı. Tedavi sonrasında sırasıyla % 30, % 0 ve % 20 olduğu görüldü. Sonuç: Tedavi öncesi T skor değerinde her üç grup arasında istatistiksel farklılık yoktu. Tedaviden sonra, anlamlı istatistiksel farklılık saptandı. Özellikle tedavi sonrası PTH değeri 120 - 250 pg/ml olan ikinci grupta T skoru daha iyi bulundu.
