Türk Medline
ADR Yönetimi
ADR Yönetimi

İLERLEYİCİ KERATOKONUS HASTALARINDA KOLLAJEN ÇAPRAZ BAĞLAMA SONRASI KORNEA BİYOMEKANİĞİNDEKİ DEĞİŞİMLERİN OKÜLER CEVAP ANALİZÖRÜ İLE DEĞERLENDİRİLMESİ

RACİHA BERİL KÜÇÜMEN, BERNA ŞAHAN, CANAN ASLI YILDIRIM, FERDA ÇİFTÇİ

Türk Oftalmoloji Dergisi - 2018;48(4):160-165

Yeditepe Üniversitesi Tıp Fakültesi, Göz Hastalıkları AD, İstanbul, Türkiye

 

Amaç: İlerleyici keratokonus hastalarında kollajen çapraz bağlama (KÇB) öncesi ve sonrası kornea biyomekaniğini değerlendirmektir. Gereç ve Yöntem: Bu prospektif çalışmada, KÇB topikal anestezi altında epi-off yöntemi kullanılarak yapıldı, 365 nm dalga boyunda 3 mW/cm2 veya 5, 4 joule/cm2 ultraviyole A (UVA) dalgaları uygulandı. UVA radyasyonu öncesinde ve esnasında %0, 1 izoozmolar riboflavin solüsyonu damlatıldı. Ameliyat öncesi ve sonrası dönemde oftalmolojik değerlendirmeye ek olarak oküler cevap analizörü (ORA) ölçümleri yapıldı. Kornea histerezisi (KH), kornea direnç faktörü (KDF), kornea düzeltmeli göz içi basıncı (GİBcc), Goldmann uyumlu göz içi basıncı (GİBg) ve santral kornea kalınlığı (SKK) kaydedildi. Bulgular: İlerleyici keratokonusu olan 30 hastanın 35 gözü çalışmaya dahil edildi. Yaş ortalaması 28, 2±6, 5 yıl; takip süresi ortalaması 20, 2±14, 7 ay (aralık: 6-74 ay) idi. KH ortalaması ameliyat öncesi 8, 60±1, 23 mmHg, ameliyat sonrası erken dönemde (1-6 ay) 8, 96±2, 05 mmHg (p=0, 28), geç dönemde (10-29 ay) 8, 96±1, 2 mmHg (p=0, 48) olarak bulundu. KDF ortalaması ameliyat öncesi 7, 13±1, 50 mmHg, ameliyat sonrası erken dönemde 8, 48±2, 16 mmHg (p=0, 009), geç dönemde 7, 71±1, 29 mmHg (p=0, 40) olarak bulundu. GİBcc ortalaması ameliyat öncesi 12, 78±2, 34 mmHg, ameliyat sonrası erken dönemde 15, 38±4, 21 mmHg (p=0, 12), geç dönemde 13, 68±3, 61 mmHg (p=0, 48) olarak bulundu. GİBg ortalaması ameliyat öncesi 9, 56±2, 73 mmHg, ameliyat sonrası erken dönemde 13, 01±4, 45 mmHg (p=0, 046), geç dönemde 10, 86±3, 47 mmHg (p=0, 44) olarak bulundu. SKK ortalaması ameliyat öncesi 484, 43±41, 26 μm, ameliyat sonrası erken dönemde 474, 16±64, 74 μm (p=0, 70), geç dönemde 470, 38±33, 64 μm (p=0, 71) olarak bulundu. Sonuç: Çalışmamızın sonuçları, KÇB’nin keratokonusta kornea biyomekaniğini etkileyebilen bir tedavi yöntemi olduğunu düşündürmektedir. Bununla birlikte geniş serilerde ve daha uzun süreli takiple elde edilen sonuçların konunun daha iyi değerlendirilmesini sağlayacağı düşüncesindeyiz.